Meneaufile kılavuzu

Meneaufile iki bölmeli bir dosya yöneticisidir: bir klasörden diğerine çalışırsınız, ikisi de gözünüzün önünde, klavyeyle de fareyle de.

Getirdikleri

Bir cümleye sığar: dosya olmayan şey klasör gibi gezilir. Bir FTP sunucusu, bir arşiv, bir parola kasası, bir veritabanı, işlem listesi, bir Git deposunun geçmişi: hepsi bir bölmede açılır; aynı tuşlarla, aynı seçimle, aynı yol çubuğuyla. Her kaynak için öğrenilecek yeni bir şey yoktur.

Ne olmadığı: bir RDP istemcisi, bir SSH istemcisi, bir tarayıcı, bir düzenleyici. Bunlar sistemin araçlarıdır; Meneaufile onları elinizin altında tutar, düzenler ve tıklamadan önce hangisinin yanıt verdiğini bilir.

Her günün hareketleri

Nereden başlamalı

• Bölmeler — dolaşma, düzenler, yol çubuğu.
• Kopyalama, taşıma, silme — ve geri alınabilenler.
• Kuyruk — her uzun eylem sırasını orada bekler ve orada izlenir.
• Kısayollar — listenin tamamı.
• Modüller — klasör gibi açılan on iki kaynak.

Platformlar

Windows, Linux ve Android. Bir platformda anlamı olmayan şey orada görünmez: SAF modülü yalnızca Android'de bulunur, ağ komşuluğu yalnızca Windows'ta, hizmetler yalnızca platformun bu hizmetlere sahip olduğu yerde.

Bölmeler

Birden dokuza kadar bölmeli on bir yerleşim: tek görünüm, yan yana ya da alt alta iki, üç, dört, beş, altı, dokuz.

Yerleşimler

Tuşları listenin sırasını izler — Alt+1 ile Alt+9 arası, ardından Alt+0 ve Alt+. — ve bölme sayısını değil: dördüncü yerleşim üç bölme taşır.

Her bölme numarasını listesinin altında taşır: yerleşim akla orada gelir ve üzerine sağ tıklamak hepsini tuşlarıyla birlikte gösterir.

İki bölme arasında dikme vardır: onları ayıran ince çubuk, bir pencereyi bölen dikme gibi — Fransızcası «meneau», Meneaufile adı da buradan gelir. Genişlikleri ayarlamak için sürüklenir; her düzen kendi ayarını hatırlar ve bir dikmeye sağ tıklamak eşit payları geri getirir.

Tab sonraki bölmeye geçer. ETKİN bölme bir çerçeve taşır: tuşların hedeflediği ve bir kopyalamada kaynak olan odur. Ctrl+U iki bölmenin klasörlerini değiştirir.

Dolaşma

• Enter ya da çift tıklama bir klasöre girer, bir dosyayı açar; bağlam menüsündeki kalın yazı çift tıklamanın ne yapacağını her zaman söyler.
• Backspace bir üst düzeye çıkar; Alt+← ve Alt+→ katedilen yolu yeniden yürür.
• Üstteki yol çubuğu, tek tıklamayla herhangi bir düzeye götürür — ve sağ tıklaması listeyle aynı menüyü açar.
• Harf yazmak, bu harflerle başlayan ilk satıra atlar.
• İki oktan birine sağ tıklamak ziyaret edilen klasörleri açar — bölmenin klasörlerini, yandakinin değil. Bu liste uygulamanın kapanmasından sağ çıkar; oklar ise her başlangıçta sıfırdan başlar: yeniden açarken nerede çalışıldığı aranır. Sönük oklar yine de yanıt verir.
• F5 klasörü yeniden okur. Bir makine listesinde yeniden yoklar: oraya bakmaya gelinen şey ŞU AN kimin yanıt verdiğidir.

Her bölme SÜRÜCÜ BAŞINA son ziyaret ettiği klasörü hatırlar: bir diskin düğmesine tıklamak doğrudan oraya döner ve kökü bir sağ tıklama uzaklıktadır.

Konsol

Komut alanının sağındaki konsol penceresi, bölmenin klasöründe bir terminal açar. Bir SFTP sunucusunda — ya da gezinilen bir SSH kaydında — ise sunucuda, bakılan klasörde başlayan bir SSH oturumu açar.

Üzerine sağ tıklamak bilgisayarın terminallerini gösterir: Windows’ta cmd, PowerShell, Windows Terminal, Git Bash veya WSL, Linux’ta masaüstü ortamınınkiler. Seçilen hemen açılır ve bundan sonra tıklama onu açar.

Listenin altının söyledikleri

Hiçbir şey seçili değilken satır sayısı, bir seçim olur olmaz seçimin boyutu ve gösterilen birimin boş yeri. Bir arama ya da ölçüm sırasında dolaşımın nerede olduğunu söyleyen orasıdır.

İmleç ve seçim

İmleç çerçevelenendir; seçim renklendirilendir. İkisi ayrıdır: seçilenin hiçbirini yitirmeden imleç gezdirilir.

Seç

Bir de fareyle kement, tıklamada Ctrl veya Shift ile, her yerdeki gibi.

Ölçme

Boşluk bir klasörü ölçer — boyutu sütununa yazılır — onu seçmeden. Neyin yer kapladığını bilmek için bir ağaçta inerken tekrarlanan hareket budur; disk kullanımı bunu tek seferde ve görüntü olarak yapar.

Gizli olanlar

Ctrl+H gizli dosyaları gösterir veya gizler. Ayar bölme başına geçerlidir ve bir oturumdan ötekine hatırlanır.

Kopyalama, taşıma, silme

Hareketler, tüm iki bölmeli gezginlerde olduğu gibi etkin bölmeden ötekine DOĞRU gider. İkiden fazla bölme açıkken Meneaufile hangisinin hedef olduğunu sorar.

Kopyalama ve taşıma

F6 kopyalar, Ctrl+F6 taşır. Bir özet, başlamadan önce neyin nereye gideceğini söyler ve bir ilerleme kutusu işi izler — durdurulabilir. Bu sırada ikinci bir hareket reddedilmez: kuyruğa katılır ve sırası gelince başlar.

Zaten var olan bir dosya karşısında soru bir kez sorulur ve yanıt sonrakiler için de geçerli olabilir: değiştir, yalnızca hedef daha eskiyse değiştir, atla veya otomatik yeniden adlandır. “Daha eski”, daha taze bir çalışmanın üzerine yazmadan bir klasörü tazelemenin olağan yoludur; iki tarafta da tarih yoksa hedef korunur, çünkü hiçbir şey kaybettirmeyen seçim budur.

Sonunda belleği çıkarma

Hedef çıkarılabilir bir ortam olduğunda — bir USB bellek, bir kart —, özet bir kutu taşır: kopyalama bittikten sonra ortamı çıkar. Yalnızca orada görünür, çünkü soru yalnızca orada sorulur ve durumu bir kopyalamadan ötekine hatırlanır.

Biten bir kopyalama, yerine konmuş bir kopyalama değildir: sistem bekleyen sayfaları tutar ve belleği o anda çıkarmak yolda kalanı yitirir. Çıkarma onları boşaltır ve birimi ayırır — çıkarılabileceğini söyleyen odur. Hâlâ açık bir dosya onu reddettirir ve Meneaufile yanlış izlenim bırakmak yerine bunu söyler. Sistemin izin verdiği yerlerde: Android bir uygulamanın birimi ayırmasına izin vermez ve kutu orada görünmez.

Yeniden adlandırma

F2 satır üzerinde yeniden adlandırır — ad, komşularının arasında okunur; onu seçerken tam olarak bakılan da budur.

Ctrl+M bir toplu işi tek bir maskeyle yeniden adlandırır; onaylamadan önce her adın ne olacağının bir önizlemesiyle.

Oluşturma

Insert bir dosya, Shift+Insert bir klasör oluşturur. Bir modülde aynı tuş modülün içerdiğini oluşturur: bir bağlantı, bir makine, bir parola kaydı.

Silme

Del çöp kutusuna gönderir; Shift+Del kalıcı olarak siler ve bunu önceden söyler. Bir sunucuda veya bir veritabanında çöp kutusu yoktur: silme orada her zaman kalıcıdır ve kutu bunu hatırlatır.

Geri alma

Ctrl+Z bir yeniden adlandırmayı ya da çöp kutusuna gönderilmiş bir toplu işi geri alır. Kalıcı bir silme geri alınmaz — bu yüzden onaylanır.

Yetkiler eksik olduğunda

Bir yetki reddi son değildir. Bir silme veya yeniden adlandırma yetki eksikliğinden başarısız olduğunda, Meneaufile yönetici yetkileriyle yeniden denemeyi önerir. Sistem o zaman onay penceresini gösterir; reddetmekte özgürsünüzdür — ve yükseltilmiş bir silme çöp kutusundan geçmez. İkisi de önceden söylenir.

Günlük

Dosyalara dokunan her şey saklanır: neyin nereye gittiği, hangi adla ve neyin başarısız olduğu. Uygulamadan çıkmadan okunur.

Kuyruk

Her uzun eylem — kopyalama, taşıma, silme, sıkıştırma, ayıklama, eşitleme, bir veritabanını dışa aktarma — bir kuyruğa girer: aynı anda yalnızca biri çalışır, sonrakiler sırasını bekler. Bir ayar hepsini birlikte başlatır. Bu sırada çalışmaya devam edilir.

Aynı anda tek görev ya da hepsi birlikte

Varsayılan olarak kuyruk görevleri geliş sırasıyla, aynı anda yalnızca birini oynatır. Aynı ortamı paylaşan iki görev, tek başına olandan her biri daha yavaş ilerler ve döküm sırayla okunur: neyin ne zaman yapıldığı bilinir.

Hepsi aynı anda, ayarlarda “Araçlar” bölümünden istenir. Her görev o zaman gelir gelmez, ötekilerini beklemeden başlar. Birbirleriyle hiçbir şeyi paylaşmadıklarında istenen budur — arşiv açılırken bir sunucuya gönderme, iki ayrı ortamda iki aktarım. Ayar sonrakiler için geçerlidir: bir görev çalışırken değiştirmek hiçbir şeyi durdurmaz.

Bir görev çalışırken bir hareket başlatmak asla reddedilmez: küçük bir görsel pencerenin üstündeki kuyruk düğmesine doğru uçar. Hareket alındı, sırasını bekliyor ve izlenmesi de orada olur.

Kuyruk düğmesi

Başlık çubuğunda yalnızca iş olduğu sürece bulunur; okunacak bir şey kalmayınca kaybolur. Çalışan görevin ilerlemesini taşır — henüz hiçbir şey ilerlemediği sürece boşta dönen bir halka — ve rozet olarak kalan görev sayısını. Bir tıklama listeyi açar.

Eylem başına bir satır: ne yaptığı, nerede olduğu — “Sürüyor” ve geçen süre, “Bekliyor”, “Duraklatıldı”, “12 sn içinde Tamamlandı — 11/09 14:02” — ve listeyi kapatmadan iş gören hareketleri:

• Çalışan görevde Duraklat ve Sürdür.
• İptal: bekleyen bir görev başlamadan gider. İş denetimi geri vermezse — yanıtsız kalmış bir soru, takılı kalmış bir çağrı —, ikinci bir istek üstün gelir ve satır kapanır.
• Bekleyenler için kuyrukta yukarı veya aşağı taşıma: çalışan görev zaten yazdı, onu geri almak hiçbir şeyi geri almaz.
• Zorla: sırasını beklemeden şimdi başla. Bir saatlik bir aktarımın arkasındaki küçük bir görevin beklemesi için hiçbir neden yoktur; kuyruktan çıkar ve yanında çalışır, ötekilerin sırası değişmez.
• Tek tek Listeden çıkar veya hepsini bir seferde Tamamlanan işlemleri kaldır. Tamamlanmış bir görev kendiliğinden kaybolmaz: süresi ve sonucu, kuyruğa dönerken tam da okunmaya gelinen şeydir.

İlerleme kutusu

İlk görev kutusunu açar: çalışan dosya, ilerleme, geçen süre, hız, kalanı. Duraklat onu askıya alır, Arka plana kuyruk düğmesinin içine kaldırır — görsel oraya uçar —, İptal durdurur. Sırasını bekleyen bir görev, sırası geldiğinde kutusunu öne çıkarmaz: bu sırada başka yerde çalışılıyordu. Kuyruk, görevin sorması gereken bir soru olduğunda kutuyu kendiliğinden geri getirir — zaten var olan bir dosya yanıt alınmadan değiştirilmez.

Aynı istek iki kez

Hiçbir şey göstermeden kuyruğa giden bir silme ve üç kez basılan tuş: ikinci istek ikinci bir görev oluşturmaz. Meneaufile bunu söyler — “Görev zaten bekliyor” — her şeyi iki kez yapmak yerine, özellikle yok edici olanlar için.

Sıra almayanlar

Bir klasör karşılaştırması yalnızca okur: bir kopyalamanın sırasını almaz ve yanında çalışır. Arka plana gönderilse de yine listede yer alır — aksi halde sonucu dakikalar sonra ortaya çıkıyor ve bir donma olduğu sanılıyordu.

Bir görev çalışırken kapatmak

Pencere önceden sorar: “Görevler hâlâ sürüyor”. Kapatmak onları yarıda keser ve yazdıkları yarım kalır. Kuyruk bir sonraki başlangıçta sürmez ve bu isteyerek böyledir: bir dosyanın ortasında kesilmiş bir kopyalamayı yeniden oynatmak nerede olduğunu bilmeyi gerektirir — diskin söylemediği bir şey — ve bir silmeyi yeniden oynatmak, belki de az önce geri yüklenmiş olanı yok ederdi. Buna karşılık her görev, sonucuyla birlikte satırını günlükte bırakır: ertesi gün ne olduğu sorulur.

Sütunlar

Genişliği değiştirmek için bir başlığın kenarı çekilir ve sütunlar “Sütunları seç” içinde düzenlenir. Başlığa bir tıklama sıralar; ikincisi ters çevirir.

Sıralamanın klasörlere yaptığı

Klasörler başta gruplanır ve kendi aralarında artan alfabetik sırada kalır — hangi sütun ve hangi yön olursa olsun. Boyutları hesaplanmadıkça bilinmez ve tarihleri pek bir şey söylemez; oysa onları aramakta kullanılan şey addır.

“Klasörler sıralamaya uyar” ayarı (Ayarlar → Dosya listesi) onları dosyalar gibi sütuna uydurur: en yeni klasörlerini başta görmek için tam da Tarih'e tıkladıktan sonra istenen budur.

Bir kayıt klasör değildir, klasör gibi açılsa da. NET, DB ve MAIL listelerinde bir bağlantı klasör gibi gezilir — yolu, sunucudaki başlangıç klasörünün gerçek yoludur —, ama dosyalarla birlikte sıralanır: o bir hedeftir, bir düzen değil. Yalnızca düzenleme klasörleri, yani kayıtlarını düzenlemek için oluşturduklarınız, başta kalır.

Sıraları

Bir başlığa sağ tıklamak Sütunları seç menüsünü açar: her satır görünmesi veya kaybolması için işaretlenir ve sırasını değiştirmek için sürüklenir. Satırın tamamı tutulur — hedeflenecek bir tutamaç yoktur.

Ad sütunu başta kalır: simgeyi ve seçimi taşıyan odur.

Tablo hariç: orada sütunlar sorgudan gelir ve sıraları SELECT'inkidir. Onları elle düzenlemek, sonraki sorgunun sileceği bir ayar oluştururdu. Bir veritabanının sabit listeleri — bağlantılar, tablolar — her yerdeki gibi düzenlenir.

Yalnızca bu klasör için geçerli olabilecek bir ayar

Bir fotoğraf klasörünün bir kod klasörüyle aynı sütunlara ihtiyacı yoktur. Ayar kapatılırken kutu bunu sorar: yalnızca BU klasör için, aynı sütunlara sahip tüm listeler için veya tüm klasörler için.

Her kaynağın kendine özgü sütunları

Bir sunucu adresi ve protokolü, bir makine durumunu, bir tablo alanlarını, bir süreç belleğini, bir hizmet başlatma türünü gösterir. Onları bildiren kaynaktır ve liste, onlar hakkında hiçbir şey bilmeden ona uyar.

Bir veritabanında F12 bir tablonun verileri ile yapısı arasında geçiş yapar: listenin aynı satırı için iki sütun kümesi.

Metin boyutu

Liste yazı boyutu ayarı yoğunluğu değiştirir: satırlar ve simgeler onu izler. Çok yüksek çözünürlüklü bir ekranda başka her şeyden önce dokunulacak ayar budur.

Bağlam menüsü

Nereye tıklanırsa tıklansın tek bir menü: bir satırda, yol çubuğunda, [..] üzerinde, listenin boşluğunda. Birbirine benzeyen ama aynı olmayan iki menü, hangisinin karşınızda olduğunu anlamak için okumayı gerektirir; bu ise akılda kalır.

Üç “Kopyala” ve onları ayıran

Sözcük, aynı yere göndermeyen üç harekete hizmet eder. Bu yüzden menü, etiketleri uzatmak yerine “›” işaretinden sonra hedefi ekler:

Hedef görünüm başka yere yazan her işlemde görünür — Kopyala, Taşı, Sıkıştır, Yedek al, Eşitle: iki görünümde “› Bölme 2”; üç veya dörtte “› Bölmeler”, çünkü soru işlem anında sorulur ve bir görünümü önceden adlandırmak henüz bilinmeyeni duyurmak olurdu.

“Kes” (Ctrl+X) kopyalamaya eşlik eder ve “Yapıştır” (Ctrl+V) yalnızca pano dosya taşıyorsa görünür — yalnızca “Panoda hiçbir dosya yok” yanıtını verebilecek bir girdi, tıklamamayı öğretir.

Bir çizgi ikisini ayırır: üstte dosyaların kendisi, bir klasöre yeniden yapıştırılan baytlar; altta metinleri, bir cümleye yeniden yapıştırılan karakterler. “›” her birinin nereye gönderdiğini söyler, çizgi bunların iki farklı şey olduğunu söyler.

Yapıştırma, gösterilen klasörü doldurur, içine girmeden: bir klasöre sağ tıklayın, “Yapıştır” deyin, içine gider. Bir dosyada doldurulacak bir şey yoktur — alan görüntülenen klasördür, Ctrl+V gibi.

Menüde olmayanlar

Uygulanmayanlar: bir veritabanı satırı sıkıştırılmaz, bir süreç yeniden adlandırılmaz. Olmayan bir girdi bir ret ile aynı şeyi söyler, ama daha erken.

Renkler

Yeniden okunacak bir etiket olmadan, ilk seferde hedefi tutturmayı sağlayan renktir.

Varyantlar

• Ctrl+sağ tıklama, bizimkinden geçmeden Windows'un menüsünü, Gezgin'in menüsünü açar.
• Shift basılıyken teknik girdiler görünür — “Yönetici olarak çalıştır” —, Gezgin'de olduğu gibi.

Düğme çubuğu

Her listenin üstünde, soldan sağa üç düğme grubu: sürücüler, modüller, hızlı erişim.

Sürücüler

Düğmeleri, dolu olanın pasta grafiğini taşır; üzerine gelmek rakamları verir ve o anda yeniden okur. Sağ tıklama köke, o sürücüde son ziyaret edilen klasöre, diğer bölmeye götürür — ve sistemin “Özellikler”ini taşır.

Yanıt vermeyi bırakan bir sürücü kırmızıya döner: bu düzeltilecek bir durumdur, sürücünün bir yapısı değil.

Modüller

Kaynak başına bir düğme, simgesi ve rengiyle. Bkz. Modüller.

Hızlı erişim

Kişisel klasörler — masaüstü, belgeler, görseller, indirilenler — ve kendi oluşturduğunuz sık kullanılanlar. Her biri listedekiyle aynı olan kendi rengini korur.

Tutamaçlar

Gruplar arasında tutamaçlar vardır: düğmeleri tek tek ortaya çıkarmak için çekilir, simgelerinin ardına katlamak için itilir. Katlanan erişilebilir kalır — grubun simgesi onları listeleyen bir çekmece açar; sonunda sırayı ve nelerin gösterileceğini ayarlamak için “Düzenle…” bulunur.

Başlık çubuğu

• Roket başlatma kısayollarını taşır: ilklerin kendi düğmesi vardır, sonrakiler onun arkasında bekler. Ctrl+1 ile Ctrl+9 arası onları başlatır. Buraya bir program bırakmak yenisini ekler.
• Arama alanı — bkz. Arama.
• Kuyruk yalnızca bir görev çalışırken ya da beklerken oradadır: bir ilerleme halkası, rozet olarak görev sayısı ve tıklayınca görev listesi — bkz. Kuyruk.
• Asma kilit parola kasasının açık olup olmadığını söyler ve tek tıklamayla değiştirir — kapalıyken parola sorar; açıkken kapanır. Halkası otomatik kapanmaya doğru dolar ve üzerine gelmek kalan süreyi söyler.
• Dişli ayarları açar.
• Konuşma balonu bize yapacağınız bir geri bildirim için posta istemcinizi, sürüm ve platform önceden yazılmış olarak açar.
• Soru işareti üzerine gelince kısayolları gösterir, tıklayınca bu kılavuzu açar.

Bul

Başlık çubuğundaki alan, görüntülenen klasörde ve alt klasörlerinde arar. Sağındaki düğme seçenekleri açar — arama burada kesinleşir.

İki alan, tek metin

Arama iki yerde yazılır ve bu aynı metindir: başlık çubuğundakinde ve bölmenin listesinin altında, numarasının hemen üstündeki bir çubukta. Birine yazılan öbüründe de görünür, imleç dahil — bu bir kopya değil, iki kez gösterilen aynı alandır.

Neden alttaki. Başlık çubuğunun alanı tektir ve etkin bölmeye hizmet eder: bir sonuç listesinin karşısında, aranan pencerenin öbür ucunda okunur ve iki bölmeden hangisinin onu taşıdığını hiçbir şey söylemez. Alttaki çubuk arayan bölmenin içindedir.

Ctrl+F onu açar ve imleci oraya koyar, nerede olunursa olunsun — başka bir alandan bile, ki gelinen yer tam olarak orasıdır: bir yol yazılır, sonra içinde aranır. Bir arama çalışır çalışmaz kendiliğinden de açılır ve çarpısı ondan tek hamlede çıkarır — bu fareyle çıkıştır; Esc ise klavyenin alanda olmasını ister.

Arama seçenekleri

Tutulan her seçenek alanın altında bir rozet olarak görünür; çarpısına bir tıklamayla kaldırılır. “Tümünü temizle” hepsini kaldırır.

Arama sırasında

Listenin altı taranmakta olan klasörü adlandırır — bir diskin tamamı onlarca saniye sürer — ve şimdiye dek bulunanlar yavaş yavaş görüntülenir.

Durdurma, temizleme, geri dönme

• Aramayı durdur taramayı durdurur ve bulunanı korur: liste orada kalır, içinde çalışılır.
• Alanın çarpısı aramayı siler: bölme gösterdiği klasöre döner.
• Esc alandan çıkar; aynı çarpı ya da “Süzgeci sıfırla” listenin tamamını geri verir.
• Son aramalar, alana dönüldüğünde önerilir.
• İçerik alanı son on metnini geçmiş düğmesinin altında tutuyor: bir hata iletisi yeniden yazmadan klasörden klasöre aranıyor.

Girmediği yerler

Dolaşmak bazen aranandan daha pahalıya gelir. NET'teki bir kayıt bir bağlantı açardı, MAIL'deki bir hesap beş yüz özeti çekerdi, DB'deki bir sorgu çalıştırılırdı: arama bunların önünde durur ve aramak için onlara girilir.

Bu yüzden hiçbir şey gizlenmiş olmaz: bu satırlar sorguyla karşılaştırılmaya devam eder ve dolayısıyla sütunlarının gösterdiğiyle olduğu kadar adlarıyla da bulunur. Onları işaretlemek dolaşmayı zorlar — o zaman yalnızca belirlenen kayıtların bağlantısı için ödeme yapılır.

Bir sonuç kendi yerinde açılır

“Bulunduğu yerde aç” sonucu taşıyan klasöre götürür ve satırı belirtir. Bir aramayı bir başlangıç noktasına dönüştüren hareket budur.

Kısayollar

Soru işaretinin ipucuyla aynılar ve arayüzün sözcükleriyle: bunlar eylemlerin etiketlerinin kendisi.

İşlem yapma

Oluşturma

Açma

Gezinme

Seçim

Görüntüleme ve düzenleme

F3 görüntüleyiciyi, F4 sistemin düzenleyicisini açar.

Okuduğu şeyler

Metin, Markdown, HTML, CSV tabloları, görseller, PDF'ler, Office belgeleri, video ve ses — ve geri kalanı onaltılık olarak. Oklar dosyayı kapatmadan sonrakine geçer: bir dosyaya bakmak ile bir klasörde dolaşmak arasındaki fark budur.

Kendi işleme motoru bir motor değildir: başlıkları, listeleri, tabloları, bağlantıları okur; CSS'i, betiği ya da görseli bilmez. Onlara dayanan bir sayfa için “tarayıcı” düğmesi onu sistemin tarayıcısına emanet eder — zaten kurulu olan ve gerçeği söyleyen. Bir Office belgesi de kuruluysa aynı şekilde kendi programına gider.

JSON ve XML yeniden biçimlendirilir, dosya tümüyle okunduğunda: satır başına bir etiket veya bir değer, düzey başına dört boşluk. Bir web.config ya da bir API yanıtı çoğu zaman tek bir satıra sığar ve parmakla izlenirdi. Çözümlenemeyen — okuma penceresi tarafından kesilmiş bir dosya, JSON olmayan bir .json — olduğu gibi kalır: kaynak, hiçbir şeyden iyidir. Dosyanın kendisi asla yeniden yazılmaz: bu, ekranda bir biçimlendirmedir.

İçinde arama

Görüntüleyicinin alanı gösterilen dosyada arar, bulunma sayısını sayar ve birinden ötekine gider. Bir PDF'de aranan, çıkarılan metindir.

Gözünüzün önünde değişen bir dosya

Görüntülenen bir metin dosyası kendiliğinden yeniden okunur. Meneaufile ona iki saniyede bir bakar: değişmişse, okuma yerinden oynamadan yeniden okur. Dosyanın SONUNA konmuşsa ise gelenleri izler — akışını seyrettiğiniz bir günlüktür bu.

Sınırlar

Görüntüleyici tek seferde altmış dört mebibayt okur; ötesinde dosyanın bir penceresini gösterir ve iki sınır başa ve sona götürür.

İki dosyayı karşılaştırın

F8 iki dosyanın içeriğini satır satır karşılaştırır. Her bölmede bir dosya — yoksa Meneaufile bunu ister.

Önce aynı adlı dosya. Diğer panel aynı adlı bir dosya gösterdiğinde, F8 — ya da sağ tıklamayla “İçeriğe göre karşılaştır” — dosyayı, oradaki imleç nerede olursa olsun onunla karşılaştırır. Adaşı yoksa karşıda belirtilen dosyayla: eski.txt ile yeni.txt.

İki görünüm

• Yan yana: iki sürüm karşı karşıya, bloklar hizalı.
• Birleşik görünüm: tek bir metin, eklemeler ve çıkarmalar iç içe — farklar seyrek olduğunda okunan görünüm.

Sayaç boyutu söyler: +12 −3. “Sonraki fark” ve “Önceki fark” gözle aramadan blok blok atlar.

Metin kopyalama

Metin fareyle seçilir ve Ctrl+C ile kopyalanır. Yan yana görünümde her yarının kendi seçimi vardır: tek bir dosyanın satırları kopyalanır ve Ctrl+A hepsini alır. Satır numaraları kopyanın dışında kalır ve her satır kendi satır sonunu korur.

Kod renklerini korur

Bir .php, bir .dart, bir .json burada görüntüleyicinin renkleriyle okunur — aynı palet, ikinci bir palet değil: bir dosya okunurken ya da karşılaştırılırken görünümünü değiştirmez. Bir commit'in diff'i de bunları taşır.

Dosya adının duyurmadığı şey metin olarak kalır: //'in yorum olmadığı bir .txt, bir günlük, uzantısız bir dosya.

Satır satır, tüm dosya üzerinde değil. Bir karşılaştırıcı, iki sürümden gelen ve okuma sırasına göre karışık satırlar gösterir: bunları bir blok olarak renklendirmek için art arda dizmek, kaldırılmış bir satırda bir yorum açar ve eklenmiş bir satırda kapatırdı. Görünür sonuç — birkaç satırlık bir /* */ yalnızca ilk satırında renklenir.

Bir bloğu aktarma

Düzenleme kipi her bloğa iki hareket ekler: “Bu bloğu sola gönder” ve “Bu bloğu sağa gönder”. Böylece bir dosya diğeriyle onarılır, blok blok, karşılaştırmadan çıkmadan.

Kaydedilene kadar hiçbir şey yazılmaz: “Solu kaydet”, “Sağı kaydet” veya “İkisini de kaydet”.

Sessiz kalmak yerine söyledikleri

• İki sürüm satır satır aynı — karşılaştırma gerçekten yapıldı.
• Satır satır karşılaştırılacak bir şey yok: dosya metin değil veya okunamadı.
• İki dosyadan biri diskte değişti — “Yeniden yükle” karşılaştırmayı şu an orada olanla sürdürür.

İki tablo da karşılaştırılır

Bir veritabanında iki tablo üzerinde F8 onların yapılarını karşılaştırır: baytlar yoktur, ama alanlar, türleri ve dizinleri vardır. Menü bunu söyler — giriş o zaman “Yapıları karşılaştır” adını alır.

Yedekleme ve eşitleme

İki klasörü uyumlu hale getirmek için iki hareket ve tek bir kutu: İki bölmeyi karşılaştır. Ne yapacağını yapmadan önce gösterir.

Yedek al — F10

Ayna kipi: bir bölme belirleyicidir. Kural kutuda açıkça yazılıdır: “Değişeni üzerine yazarım, fazlalığı silerim.” Sonunda kopya özgün olanın görüntüsüdür — orada olmaması gereken şey için de.

Belirleyici olan adlandırılır — “sol bölme belirleyicidir” — ve “Yönü ters çevir” kutudan çıkmadan onu değiştirir. Bu, doğrulanacak ilk şeydir: neyin silineceğine karar veren tek ayardır.

Eşitle — F11

İki klasör, biri öbürünü silmek yerine buluşur. Her farkın bir hareketi vardır ve her hareketin işareti kaldırılabilir:

• Sola kopyala / sağa
• Solda sil / sağda
• Hiçbir şey yapma — satır iki tarafta da olduğu gibi kalır.

Özet işaretli olanı sayar: “42 işlem, bunların 3 tanesi silme” ve kapsam hatırlatılır — “yalnızca işaretlenenler”.

İki dosyayı aynı yapan

Ayna kipinin altında iki kutu, her dosya çiftine sorulan soruyu değiştirir. Onları işaretlemek karşılaştırmayı yeniden yapar: bir listeyi sıralamazlar, neyin fark olduğuna karar verirler.

• Hiçbiri işaretli değil — tarih, sonra boyut. İki saniye hoşgörü: FAT yuvarlar ve iki birimin saati aynı değildir. Hiçbir bayt okunmaz.
• Tarihi yok say — yalnızca boyut. Tarihlerini yitirmiş bir kopya için: bir FTP gönderimi, bir USB bellekten geçiş, bir geri yükleme. Bu olmadan her yedeklemede her şey farklı sayılıyordu.
• İçeriği karşılaştır — baytlar ve yalnızca boyut eşitken: iki farklı boyut hiçbir şey okunmadan ayrılır. Yanılmayan tek hüküm ve maliyetli olan tek hüküm — iki dosya da baştan sona okunur. Tarihin artık söz hakkı yoktur: yukarıdaki kutu bunu gösterir.

Tarih yönü belirler, farkı asla. İki dosya farklı ilan edildiğinde, kural ne olursa olsun tutulması önerilen daha yeni olandır. Tarih eşitse kimse karar vermez: satır Dokunma üzerinde kalır ve baytlar dışında her şey uyuşuyorsa içerik farklı notunu taşır.

Başlamadan önce

Son bir kutu rakamları duyurur ve en kötüsünü gizlemez: “120 öğe yazıldı ve 3'ü kalıcı olarak silindi — çöp kutusuna uğramadan”. Hayır demenin zamanı budur.

Başka söyledikleri

• İki klasör aynı — yapılacak bir şey yok ve bu bir yanıttır.
• İki bölme de aynı klasörü gösteriyor — hareketin bir anlamı yok.
• Okunamayan 2 klasör, olduğu gibi bırakıldı: okunamayan şey bu yüzden silinmez. Silen kör bir karşılaştırma, bir yedeğin yapmaması gereken şeyin ta kendisidir.

Her gün, hiç düşünmeden

Aynı iletişim kutusundaki Zamanla…, bu yedeklemeyi sistem zamanlayıcısının bir görevine dönüştürür: iletişim kutusu nasıl ayarlıysa öyle, belirlenen saatte, oturum kapalıyken de yeniden çalışır. Bkz. Bir işlemi zamanlama.

Arşivler

Bir arşiv klasör gibi açılır: içine girilir, içinden dosyalar çıkarılır, içine kendi dosyalarınız bırakılır.

Sıkıştırma ve açma

F9 seçimi sıkıştırır, Alt+F9 açar. Kutu neyi yazacağını söyler ve sıkıştırma arayüzün yanında çalışır: bu sırada pencere canlı kalır.

Birden çok arşiv tek hamlede açılır, aynı yanıtlarla: hedef, zaten alınmış adların akıbeti ve parola bir kez sorulur ve hepsi için geçerli olur. Bu giriş yalnızca tümüyle arşivlerden oluşan bir seçimde sunulur — ortada sıradan bir dosya varsa kaybolur.

“Sıkıştır” hiçbir dosyadan kaybolmaz, arşivler dahil. Bir ZIP'i yeniden sıkıştırmak çoğu zaman işe yaramaz, ama bu bir nedendir: eylemi kaldırmak için değil, yapmamak için. Bir .apk veya .jar kimse öyle görmese de arşiv sayılır ve onları herhangi bir dosya gibi paketleyebilmek isteriz.

Şifreli ZIP'ler

Bir ZIP parolayla şifrelenebilir. Şifreli bir ZIP'e dosya eklemek, mümkün olduğunda orada zaten bulunan verileri olduğu gibi kopyalar — şifrelerini çözmeden ya da yeniden sıkıştırmadan — ve kuruluysa işi 7-Zip'e bırakır: bu daha hızlıdır ve sonuç başka bir aracın da açabileceği bir sonuçtur.

Zaten var olan bir dosya önce silinmeden değiştirilir; aynı olan dosya atlanır.

Biçimler

Baştan sona ZIP. Yalnızca 7-Zip'in açabildiği biçimler, yalnızca o yanıt verirse sunulur: söz verip başarısız olmaktansa sunmamak yeğdir.

Kullanılan alan

Her bölmenin altı, gösterilen birimde ne kadar boş yer kaldığını söyler. Çubuktaki bir sürücünün düğmesi bunun pasta grafiğini taşır.

Neyin yer kapladığını görün

Bir klasörün menüsündeki “Disk kullanımı” yer kaplayanı çizer: her bölge bir alt klasördür, alanı boyutuna eşittir, bir tıklama içine iner. Bir disk neyle dolduğunu bilmeden doluyorsa açılan budur.

Tek bir klasör için Boşluk yeter: klasörü ölçer ve boyutunu sütuna yazar.

Bir silmeden sonra

Bir silme yeri geri verir ve pasta grafik üzerine gelinir gelinmez bunu söyler — baytları tutan çöp kutusu hariç: onlar ancak çöp kutusu boşaltılınca geri döner.

Mühürlü dosyalar

Bağlanılan her şeyin listesi — siteler, sunucular, makineler, sırlar — ve posta hesaplarının listesi şifreli DOSYALARDIR.

İki tür dosya

• kendi dosyası, local, ayarların yanında;
• bağlanmış olanlar: bir paylaşıma, bir USB belleğe, bir sunucuya konmuş bir dosya. Bir ekip parolalarını bu şekilde paylaşır — dosya olduğu yerde kalır, Meneaufile yalnızca onu nerede arayacağını hatırlar.

Bağlanmış bir dosyanın KENDİ parolası vardır, yerel dosyanınki değildir. Her biri kendi hesabına açılır ve kapanır.

Anahtar dosyası

Bağlanmış bir dosyanın ayrıca bir anahtar dosyası olabilir: yalnızca parolanın yerini tutamayacağı ikinci bir kilit. Satırının menüsündeki “Anahtar dosyası oluştur…” altmış dört rastgele bayt üretir ve bunları dosyanın adıyla ayarların yanına yazar — hep orada, asla başka yerde.

Yeni bir makinenin kendi kopyasına ihtiyacı vardır: anahtar eksik olduğunda Meneaufile nereye konacağını söyler ve bir bölme onu zaten gösteriyorsa içe aktarmayı önerir.

Bir anahtar dosyasını yitirmek mühürlü dosyayı kalıcı olarak kapatır. Bu, oluşturulmadan önce söylenir.

Yeniden adlandırma, taşıma

Bağlanmış bir mühürlü dosya satırından yeniden adlandırılır: yeniden adlandırılan diskteki dosyadır, uzantısı korunur. Hiçbir şey kopyalanmaz, hiçbir şeyin şifresi çözülmez.

Tarihli kopyalar

Meneaufile her yazmadan önce dosyanın önceki durumunu, onun gibi şifreli olarak, yapılandırmanın backup klasörüne ayırır — Windows’ta %APPDATA%\meneaufile\backup, Linux’ta ~/.config/meneaufile/backup. Günün son on kopyasını, ardından önceki her günün sonuncusunu otuz gün boyunca saklar.

NET kayıtları için geri götüren bir düğme var. Listede, bölmenin çubuğundaki Önceki bir sürüme dön… düğmesi — ya da NET düğmesine sağ tıklayınca, KeePass içe aktarmasının altındaki aynı öğe — kopyaları tarih ve saate göre gösterir. Birini seçin, liste eski hâline döner. Bırakılan durum önce bir kenara konur: bir geri dönüş, yapıldığı gibi geri alınır. Ana parolanın değiştirilmesinden önceki bir kopya yalnızca eskisiyle açılır ve kutu bunu belirtir.

Başka bir mühürlü dosya için, elle: Meneaufile’ı kapatın, bozulan dosyayı bir kenara koyun ve istediğiniz kopyayı onun adıyla yerine kopyalayın — local_20260930-195717.meneaumail yeniden local.meneaumail olur. Aynı parola onu açar.

On iki modül

Her modül bir bölmede açılır ve klasör gibi gezilir: aynı tuşlar, aynı seçim, aynı yol çubuğu, aynı çekilebilen sütunlar.

On iki modül

Asma kilit , parolaları kasada mühürlü olan modülleri işaretler: kasa açılmadıkça okunmazlar ve başlık çubuğundaki asma kilit üzerine gelince onları adlandırır.

Görünenler

Bir düğme yalnızca anlamlı olduğu yerde görünür: bağlı bir telefon, gözünüzün önünde bir Git deposu, hizmetleri olan bir platform. SAF yalnızca Android'de bulunur, ağ komşuluğu yalnızca Windows'ta, Flutter yalnızca araç zincirinin kurulu olduğu yerde.

Hangilerinin gösterileceği ve hangi sırayla, grupların çekmecesinin altındaki “Modülleri düzenle…” ile ayarlanır. Bir düğmeyi gizlemek kaynağı kaldırmaz: yazılmış bir yol, bir sık kullanılan, bir arama sonucu oraya götürmeye devam eder. Kaldırılan bir kalabalıktır, bir özellik değil.

Ortak yönleri

• Insert modülün içerdiğini oluşturur: bir bağlantı, bir makine, bir kayıt, bir veritabanı.
• F2 ve F3 satırın kaydını açar. Bir makinenin, bağlantının, veritabanının, hesabın yerinde düzeltilecek bir adı ve görüntüleyicide gösterilecek bir şeyi yoktur: iki tuş da zaten gidilecek yere götürür.
• F5 yeniden okur — ve yoklanacak bir şey varsa yeniden yoklar.
• Bağlam menüsü, girdiler dışında aynıdır: uygulanmayan şey orada yer almaz.
• NET ve MAIL listelerini paylaşılabilir mühürlü dosyalarda tutar.

SAF — İzin verilen klasörler

Android'de bir uygulama yalnızca kendisine gösterileni görür. SAF modülü izin verilen klasörlerin listesini tutar.

Bir klasöre izin verme

“Bir klasöre izin ver…” sistemin seçicisini açar: erişimi Meneaufile değil, o verir. Klasör listeye katılır ve tek tıklamayla açılır.

Bir izni kaldırma

Bir satırın simgesinin menüsü onu kaldırır. Klasöre dokunulmaz: giden izindir ve geri dönmek için yeniden istenmesi gerekir.

Başka yerlerde

Windows ve Linux'ta düğme yoktur: izin verilecek bir şey yoktur.

NET — Ağ

NET Bağlanılan her şey tek bir listede: hesap sahibi olunan siteler, ağ sürücüleri (SMB), FTP, FTPS, SFTP, WebDAV ve S3 sunucuları, uzaktan denetlenen makineler — RDP, VNC, SSH, TeamViewer — ve adresi olmayan sırlar.

Bir kayıt tanımlama

Insert kutuyu açar. Tür önce gelir ve sonraki alanları o belirler: bir site adres ister, bir paylaşım \\sunucu\paylaşım yolunu, TeamViewer bir kimlik, bir sır hiçbir şeyi. Geri kalanı — ad, hesap, parola, açıklama — ortaktır, çünkü aynı şeydir: bir hedef ve ona kendini tanıtacak şeyler.

Her tür kendi simgesini taşır, satırın göstereceği simgenin kendisini: FTP için bir sunucu, SSH için bir konsol, bir site için bir küre, bir sır için bir anahtar. On dört satır metin kelime kelime okunur; bir siluet ilk seferde hedeflenir. Kapatılan alan onu korur.

Bir SSH anahtarı

SSH ve SFTP kayıtlarında bir Özel anahtar alanı vardır: anahtarın yolu, ~/.ssh/srv_web. Alanın düğmesi seçiciyi ~/.ssh içinde açar ve kullanıcı klasörünün altında seçilen bir yol ~ ile yazılır — böylece kayıt başka bir bilgisayarda, başka bir hesapla da işe yarar. Anahtarın kendisi olduğu yerde kalır: kayıt dosyası onu taşımaz.

Korumalı bir anahtar parolasını kaydın parolasından alır. Parolası olmayan bir anahtar parolasız çalışır; varsa sunucu anahtarı reddettiğinde yedek olarak kullanılır.

Komut olduğu gibi yapıştırılır. ssh -i ~/.ssh/srv_web [email protected], adrese yapıştırıldığında kaydı doldurur: ana bilgisayar, kullanıcı adı, bir -p varsa bağlantı noktası ve anahtar. Listeye yapıştırıldığında önceden doldurulmuş bir SSH kaydı açar.

Bir SSH kaydında gezinilebilir. Çift tıklama, aynı hesap ve aynı anahtarla SFTP üzerinden aynı makineye girer — tutulacak ikinci bir kayıt gerekmez. Sağ tıklayınca SSH oturumu aç, sunucuda bir terminal açar; içeri girildikten sonra komut alanının yanındaki konsol penceresi oturumu bakılan klasörde açar.

SFTP, OpenSSH biçimindeki anahtarları okur — ed25519, RSA, ECDSA. Bir PuTTY anahtarı (.ppk) önce PuTTYgen ile dönüştürülür. ~/.ssh/config dosyası okunmaz: SSH oturumu onu yine de görür, çünkü açılan ssh'tir, ama dosyalarda gezinme, ister bir SFTP kaydından ister bir SSH kaydından başlasın, onu görmez.

Parola

“Üret” bir tane üretir; bir gösterge gücünü söyler — çok zayıftan çok güçlüye — ve Meneaufile son beş kullanılandan birini yeniden almayı reddeder. Bazı sitelerin bir kez verdiği yedek kodlar da birlikte saklanır, satır başına bir tane.

“Parolayı kopyala” onu panoya koyar ve birkaç saniye sonra panodan çeker — geri sayım iletide gösterilir. Kullanıcı adı ve adres de tüm kayıtlarda aynı tuşlarla kopyalanır: satır bir site yerine bir makine diye üç kısayol yeniden öğrenilmez.

Bir kutu parolayı saklamamayı söyler: o zaman her seferinde sorulur ve kapanışta unutulur. Bir üretim sunucusunda bu, bazen istenendir.

İçinde dolaşma

Açık bir dosya sunucusu bir klasördür: içine girilir, içinden dosyalar çıkarılır, içine kendi dosyalarınız bırakılır, her yerdeki gibi F6 ile. Bir makine, bir site ve bir sır yapraktır — içinde açılacak bir şey yoktur, yalnızca üzerinde başlatılacak bir şey vardır.

“Bağlantıyı kes” bir sunucunun oturumunu, kaydını listeden çıkarmadan kapatır.

Bir kaydın içine aramak için girilir. Listeden başlatılan bir arama hiçbir bağlantının içine inmez: hepsini açardı, kayıt başına bir oturum ve bir parola ve kapalı olanların her birinin beklemesi. Kayıtların kendilerini karşılaştırır — adlarını, adreslerini, hesaplarını —, bu da uzun bir listede doğru olanı bulmanın yolu olarak kalır. Bir sunucuyu içine girmeden taramak için aramadan önce kaydını işaretleyin: işaretli kayıtlar ve yalnızca onlar taranır.

Hedefin yanıt verip vermediğini bilme

Her kayıt nasıl denetleneceğini söyler. Yeni bir kayıt Denetleme ile başlar: izlemek istenen makinelerin yoklaması seçilir.

• Denetleme — sütun boş kalır.
• Ping — makine yanıt veriyor. Ping atılacak adres kaydınkinden farklı olabilir: bir TeamViewer kimliğine ping atılamaz, IP'sini vermek gerekir.
• HTTP — hizmet yanıt veriyor. Uygulaması çökmüş bir sunucu hâlâ ping'e yanıt verir ve ayırt etmek istenen tam da budur.

Durum sütunu Ayakta, Yanıt yok ya da Denetleniyor… yanıtını verir. F5 tüm listeyi yeniden yoklar; “Şimdi denetle” yalnızca hedeflenen satırı yoklar.

Kayıtları sınıflandırma

Shift+Insert — “Yeni klasör” — bir düzenleme klasörü oluşturur: şubeye, siteye, müşteriye göre. Bir kayıt, klasörün üzerine sürüklenerek, diğer bölmenin gösterdiği klasöre Ctrl+F6 ile veya Ctrl+X ardından Ctrl+V ile oraya yerleştirilir. Parola onu izler: değişmeyen kaydın kimliği altında saklanır.

F6 bir kaydı kopyalar: kendi kimliği ve kendi parolası olan ikinci bir kayıt; ilkine dokunmadan değiştirilir. Bir düzenleme klasörünü kaldırmak sakladıklarını kaldırmaz — kayıtlar köke çıkar.

Hiçbir şey bir dosya klasörüne çıkmaz: bir kaydın baytı yoktur ve oraya kopyalamak bir parolayı düz metin olarak yazardı. Açık bir sunucunun dosyaları ise başka herhangi bir dosya gibi çıkar — asıl amaç da budur.

Liste ve paylaşımı

Bu bir mühürlü dosyadır: local.meneaunet ve bir ekibin listesini paylaşmak için bağlanmış olanlar. Ana parola onu şifreler ve her açılışta yeniden sorulur; bir ayar ne kadar açık kalacağını söyler — kapanışa kadar ya da birkaç dakika.

Kayıtlar, klasörler ve sırlar içindedir: parolalar, yedek kodlar, eski parolalar. Bir USB belleğin açılan bir listeyi taşıyabilmesini sağlayan budur — sistemin anahtarlığı ise makinesinden asla ayrılmaz. Bir kaydı kaldırmak sırlarını da götürür ve ağın ucundaki hiçbir şeye dokunmaz.

Günlük

“Uzak sunucu günlüğü” sunucularla yapılan konuşmayı saklar: bir bağlantı nedenini söylemeden reddedildiğinde gidilen yer orasıdır. Bir düğmeyle kopyalanır.

MTP — Bağlı aygıtlar

MTP USB ile bağlı telefonlar ve tabletler, MTP protokolü üzerinden.

Bağlama

Aygıtın kilidi açık olmalı ve “Dosya aktarımı” kipinde durmalıdır: öyle olmadığı sürece liste boş kalır ve bunu açıkça söyler.

İçinde dolaşma

Dahili bellek ve SD kart klasördür ve dosyalar her yerdeki gibi F6 ile bir bölmeye kopyalanır.

Düğme

Yalnızca kaynağın bağlı olduğu yerde görünür: MTP sürücüsü yoksa açılacak bir şey yoktur.

GIT — Git

GIT Bir Git deposu klasör gibi gezilir: değişen dosyalar, dallar, geçmiş.

Bir depo açma

Çubuktaki GIT düğmesi sık kullanılan projeye atlar; sağ tıklaması listeyi verir: bilinen depolar, “Commit”, “Geçmiş…”, dallar, “Stash…” ve “Kenara alınanlar”, “Etiketler…”, “Uzak depolar”. Henüz depo olmayan bir disk klasörü orada “Buraya bir depo klonla…” önerir. Projeler içine girildikçe kendiliğinden eklenir ve klasörü kaybolmuş bir proje unutulur — eksik olan diski ise değilse: çıkarılmış bir USB bellek hiçbir şeyi unutturmaz.

Bir klasörün durumu

Her satır kendi rengini taşır: çakışmalı, izlenmeyen, değiştirilmiş, hazırlanmış, yoksayılan. Bir dosya git tarafından iki eksende tanımlanır — dizin ve çalışma kopyası — ve bir satır ikisini birden gösterecek yere sahip değildir: rengi belirleyen yapılması kalan şeydir. Yol çubuğu geçerli dalı söyler.

Hazırlama ve commit etme

“Commit” değişiklikler görünümünü açar: satır başına bir dosya, git'in onun hakkında bildiğini söyleyen İzlenen sütunu. Satırlar her yerdeki gibi seçilir — tıklama, Ctrl+tıklama, Shift+tıklama —, ileti altına yazılır ve Commit seçili olanla gider. Hiçbir şey seçili değilse hiçbir şey gitmez: düğme bunu söyler.

Commit çubuğundaki İzlenmeyen düğmesi, git’in izlemediklerini gizliyor: atılacak dosyalarla dolu bir klasör, commit etmek istediğiniz iki dosyayı artık boğmuyor ve Ctrl+A onları artık almıyor. İşareti kaldırılınca kaç tanesini gizlediğini söylüyor.

Farkları göster

“Farkları göster”, çalışma kopyası, dizin (hazırlanmış) ve bir commit arasında diff'i blok blok açar — önce ve sonra orada adlandırılır. İkili bir dosya, gürültü göstermek yerine bunu söyler.

Hareketler

• İletisiyle Commit.
• Yoksay: dosya .gitignore dosyasına katılır.
• Rollback: kutu kaç yeni dosyanın diskten gideceğini ve kaçının deponun durumuna döneceğini söyler. Commit edilmemiş çalışma yitirilir — yazılıdır.
• Kopyala › pano: değişiklikler satırı bir disk dosyasının kendisidir ve öyle kopyalanır — başka yere, Meneaufile dışına da yapıştırmak için. Ne kesme ne yapıştırma: liste git tarafından yeniden oluşturulur, ondan bir satır çıkarılmaz ve içine hiçbir şey yazılmaz.
• Bulunduğu yerde aç: dosya satırından başka yerdedir — satır listede yaşar, dosya düzenlendiği yerde, çalışma kopyasında. Girdi oraya götürür.

Dallar ve geçmiş

Bir dal oluşturma, ona geçme, birleştirme — girdi dalın adını taşır ve birleştirilecek bir şey yok: zaten güncel ya da birleştirme kesildi: dosyalar çakışıyor yanıtını verir. “Geçmiş…” commit'leri listeler: kısa parmak izleri, konuları, yazarları, tarihleri. Soldaki oluk grafiği çizer, her satır kendi yolunda ve bir birleştirme çizgisini komşu sütuna doğru koyar. Bir çift tıklama bir commit'in ayrıntısını açar: iletisinin tamamı ve dokunduğu dosyalar.

Merge request ağacı

Merge request ağacı…, GIT düğmesinin menüsünde, uzak deponun gösterdiği GitLab projesinin açık MR’larını çizer. Her biri çıktığı dalın altında, içindekiler gibi bir adım girintili durur: adım hangi sırayla onaylanacaklarını söyler, bir karta tıklamak MR’ı tarayıcıda açar.

• Köken commit’lerden okunur. Başka bir MR’dan türeyen MR, ikisi de main dalını hedeflese bile onun altında durur: “!28 sonrası” hangisinin önce onaylanacağını söyler, “hedef main” ise hâlâ main dalını hedeflediği konusunda uyarır — önce onu birleştirmek diğerinin commit’lerini de götürürdü.
• Rozetler GitLab’ın verdiği durumu gösterir: taslak, çakışmalar, rebase gerekli, onay bekliyor, açık tartışmalar, pipeline çalışıyor, hazır.
• Checkout düğmesi, her kartın sağ üstünde, çalışma kopyasını MR’ın dalına geçirir; onaylamadan önce denemek ya da gözden geçirmek için. Dal önce sunucudan alınır; süren iş, her dal değişiminde olduğu gibi kenara konabilir. Bir onay işareti zaten bulunduğunuz dalı gösterir.
• Kişisel erişim belirteci, read_api yetkisiyle, GitLab’da oluşturulur: User settings › Access › Personal access tokens › Generate token. Meneaufile onu bir kez ister ve kasada kendine ait bir kayıtta saklar; hesap parolasını taşıyan bir NET kaydı belirteç sayılmaz.

Uzak depoyla alışveriş

“Pull” ve “Push”, etiketin yanında söz konusu commit sayısıyla birlikte — sıfır yazılmaz. Karşıda henüz bulunmayan bir dal yukarı akışıyla birlikte gider. Uzak depolar aynı menüden tanımlanır ve kaldırılır. Sunucu kimlik doğrulaması istediğinde Meneaufile, sessizce takılıp kalmak yerine bunu kendisi de ister.

Kenara koyma

“Stash…” süren çalışmayı commit etmeden, isteğe bağlı bir açıklamayla kaldırır; “Kenara alınanlar” — Kenara alınan işler — bekleyenleri listeler ve oradan devam edilir ya da atılır. “Etiketler…” etiket koyar ve aynı şekilde kaldırır.

Bu satırı kim yazdı

Bir dosyanın menüsündeki “Satır geçmişi” her satırı commit'ine ve yazarına atfeder. Şaşırtıcı bir satır karşısında insanın kendine sorduğu budur ve bir commit listesi buna yanıt vermez.

Çakışmalar

Çakışan bir dosya sürümleriyle açılır: ortak sürüm, bizimki, onlarınki ve inşa ettiğiniz sonuç. “Tümünü al” bir tarafı tamamen aktarır, “Çöz” kaydeder — ve dosya çakışmalı kategorisinden çıkar.

Klonlama

Bir klasörden: adres (https://… veya git@host:org/depo.git), oluşturulacak klasörün adı ve tam ya da sığ bir geçmiş — son N commit.

Bundle dosyaları

Bir .bundle dosyası, tek bir dosyaya paketlenmiş bir Git deposudur: bir projeyi sunucu olmadan bir USB bellekte taşımaya ya da birine vermeye yeter. Çift tıklama içinde ne taşıdığını söyler — dallarını, etiketlerini — ve Buraya klonla… onu hemen yanında, ağ olmadan sıradan bir depoya dönüştürür. Bir depodayken GIT menüsündeki Bundle oluştur… depoyu bütünüyle diğer bölmedeki klasöre paketler.

Git yoksa

Meneaufile sistemin git komutunu çağırır. Yoksa ya da PATH dışındaysa, nedensiz başarısız olmak yerine bunu söyler.

SVN — SVN

SVN Bir Subversion çalışma kopyası, her yerdeki aynı hareketlerle.

Hareketler

• Bir deponun adresinden Bir kopya al….
• Güncelle — güncel, revizyon 1234 ya da güncelleme yapıldı, ama çakışmalar kaldı.
• İletisiyle İşle….
• Sürüm denetimine al, depodan çıkar.
• Çakışmaları çözüldü olarak işaretle, kopyayı temizle.

Okuma

Geçmiş revizyonları listeler; farklar Git'inkilerle aynı görünümde açılır. Yol çubuğu dalı ve revizyonu söyler (r1234).

Geri gelmeyenler

Değişiklikleri geri almak kesindir: geri alınan geri gelmez ve kutu bunu önceden söyler — bir öğe için de tüm kopya için de.

FLU — Flutter

FLU Flutter projeleri ve beraberindeki araç zinciri.

Projeler

Liste açılan projeleri saklar. “Flutter projesi oluştur” paketin adını ve klasörü sorar.

Sol tıklamanın ne yaptığı nerede olunduğuna bağlıdır. Bir projenin içinde menüyü açar: yerinde ihtiyaç duyulan budur — çalıştırma, derleme, aygıtlar. Başka yerde bu düğmeden açılan son projeye atlar; orada üzerinde işlem yapılacak bir şey yoktur. Sağ tıklama menüyü her yerde açar.

Komutlar

Bağımlılıkları al, çözümle, sına, biçimlendir, temizle, güncelle, eskimiş bağımlılıkları gör, tanılamayı başlat. Release derle Windows'u, Linux'u, Android'i (APK veya bundle) ve Web'i hedefler — ve beşi için de gerçekten --release'tir; önceki etiket olan “Derle…” bunu söylemiyordu.

Debug derle aynı beş hedefi --debug ile hedefler: menü aynıdır, yalnızca kip değişir. Hiçbir aygıt istemez — araç zincirinin yanıt vermesini beklemeden bir hata ayıklama ikilisi buradan yerleştirilir.

Çalıştır

Aygıt listesi girdisinin arkasındadır, içinde değil. Menüde açık durduğunda araç zincirine her açılışta sorulması gerekiyordu: flutter devices birkaç saniye sürer ve bu gecikme “Çözümle” ya da “Bağımlılıkları al” seçmek için ödeniyordu. Artık yalnızca kullanılacağı anda aranır. Tek bir hedef varsa komut hiçbir şey sormadan başlar.

“Çalıştır” aygıtları arar ve kendisininkini — ya da hepsini — önerir. Çıktı akış halinde görüntülenir, Flutter'ın tuşları elinizin altında: yeniden yükle (r), yeniden başlat (R), yardım (h), ayır (d), çıktıyı temizle (c), çık (q). “Seçeneklerle çalıştır…” flutter run komutuna istediğinizi ekler — --profile, --dart-define=anahtar=değer. “Aygıt ara…”, aynı menünün altında, aramayı yeniden başlatır ve oraya döner: sonradan takılan bir telefon aksi halde hiç görünmezdi.

Son söylenir: Bitti, Başarısız (1), Durduruldu. Çıktı bir düğmeyle kopyalanır.

Başarılı bir derleme dosyasına götürür. O zaman bandın içinde bir düğme belirir: görünümü sonucun klasörüne götürür ve imleci üzerine koyar — .exe, .apk, bundle. Yazdığı yeri söyleyen araç zinciridir, burada tutulan bir yol listesi değil: her hedef kendisininkini başka yere koyar ve bu Flutter sürümleriyle değişir. Komut çalıştığı sürece ya da başarısız olduğunda hiçbir şey görünmez — gösterilecek bir şey olmazdı.

Araç zinciri eksikse

Düğme yalnızca Flutter'ın kurulu olduğu yerde görünür.

PS — Süreçler

PS Ayarlanabilir bir hızla yoklanan süreç listesi.

Okuma

Sütunlar belleği, kullanıcıyı, komut satırını söyler.

Arama

Başlık çubuğundaki alan — “PS içinde ara” — listeyi orada okunan her şeye göre süzer: adı, ama aynı zamanda komut satırını ve kullanıcıyı. Enter başlatır; süzgeç gösterilirken liste kendi hızında yoklanmaya devam eder ve alanın çarpısı listenin tamamını geri verir.

Performans grafiği

PS düğmesine sağ tıklamak Performans grafiğini açar — ve onunla birlikte listeyi de: listeyi gözünün önünde tutmayan bir eğri, bir şey olduğunu söyler ama ne olduğunu söylemez.

Aynı anda tek eğri, üstteki düğmelerle seçilir: işlemci, bellek, disk, ağ. Görev yöneticisinde olduğu gibi disk başına bir disk ve kart başına bir kart — bir toplam hiçbir şey söylemezdi; doymuş bir disk ile boştaki bir başkası ikisi birlikte yüzde elli yapar. Son yoklamanın değeri sağda okunur ve çarpı kapatır.

Grafik son altmış yoklamayı tutar. Büyütmek için onu listeden ayıran çizgi çekilir ve bu yükseklik bir oturumdan ötekine hatırlanır. Başlangıçta kapalıdır: bir grafik her yoklamada bir okuma maliyeti getirir ve listeyi açarken kimse onu istememiştir.

Yoklama hızı

Görünümün sağ altında makinenin yükü: İşlemci %47 · Bellek %43 · 5 sn. Son sayı yoklama hızıdır ve üzerine sağ tıklamak onu değiştirir — 5, 10, 15, 30 veya 60 saniye. Geçerli hız orada kalın görünür ve seçim hatırlanır.

Hız oradan ayarlanır, başka yerden değil: yük izlenirken okunur ve sıklaştırmak istenen de onu izlerken olur. Bu nedenle ayarlardan çıktı — aynı şey için iki yer sonunda birbiriyle çelişir.

İşlem yapma

• Öncelik belirle.
• Komut satırını kopyala.
• Yürütülebilir dosyanın konumunu aç — okunamayan bir dosya bunu söyler.
• Süreci sonlandır: hiçbir şey sormaz, kaydedilmemiş olan yitirilir. Kutu bunu hatırlatır ve kaç sürecin gideceğini sayar.

Tüm süreçleri görme

Yönetici hakları olmadan liste kısmidir. “Yönetici olarak yeniden başlat” Meneaufile'i yükseltilmiş olarak yeniden başlatır — geçerli pencere kapanır. Bir ret söylenir ve liste, tam olduğu izlenimini vermek yerine kısmi kalır.

“Windows Görev Yöneticisi'ni aç” elinizin altında kalır: Meneaufile onun yerine geçtiğini iddia etmez.

SRV — Hizmetler

SRV Windows hizmetleri: durumları, başlatılmaları, bağımlılıkları.

Okuma

Durum — durduruldu, çalışıyor, duraklatıldı ve geçiş durumları — ve başlatma türü: otomatik, otomatik (gecikmeli başlatma), el ile, devre dışı.

Arama

Başlık çubuğundaki alan listeyi ada ve açıklamaya göre süzer: “yazdır” yazdırma biriktiricisini bulur; adı her zaman akla gelmeyen hizmeti. Windows konsolunun yapamadığı budur. Enter başlatır, alanın çarpısı listenin tamamını geri verir.

İşlem yapma

Başlat, durdur, yeniden başlat, duraklat, sürdür, başlatma türünü değiştir. Bir ilerleme kutusu durumu beklenen duruma ulaşana kadar izler.

• Bir hizmeti durdurmak ona bağlı olanları da durdurur; bu yüzden kaldırılmış olmaz.
• Beklenen duruma ulaşamadığında Meneaufile takılmış göründüğünü söyler ve sürecini sonlandırmayı önerir.

Özellikler

Dört sekme: genel (sistem adı, görünen ad, açıklama, yürütülebilir dosyanın yolu, başlatma parametreleri), oturum açma, kurtarma, bağımlılıklar.

Yetkiler

Bu komutlar yönetici hakları ister: Meneaufile yükseltilmiş olarak yeniden başlatmayı önerir ve yükseltme reddedildiğinde bunu söyler — o zaman hizmete hiçbir şey gönderilmemiştir.

Bir hizmet hesabının parolası istisnadır: bir yönetici komutuyla gidemez, çünkü orada süreç listesinde okunurdu. Onu değiştirmek için Meneaufile'i yönetici olarak başlatmak gerekir.

GÖREV — Zamanlanmış görevler

GÖREV Sistemin görev zamanlayıcısı: kendiliğinden başlayan şeyler ve ne zaman başladıkları.

Gezinme

Zamanlayıcı zaten klasörlere ayrılmıştır: Windows'ta \Microsoft\Windows\Defrag birleştirme görevini içerir. Meneaufile onu bir disk gibi gezer — klasörler çift tıklamayla açılır, yol çubuğu yukarı çıkar, arama ve sıralama her yerdeki gibi çalışır.

Her görev durumunu (hazır, çalışıyor, devre dışı), sonraki çalışmasını ve son çalışmasını, son sonucunu, sözcüklerle tetikleyicilerini — “Her hafta, Pzt, Cum, saat 21:30” — ve ne çalıştırdığını gösterir. Yazar ve açıklama, sütun seçimiyle görüntülenir.

Düğme yalnızca bir zamanlayıcının yanıt verdiği yerde görünür: Windows'ta, “Görev Zamanlayıcı” hizmeti çalışırken.

İşlem yapma

Sağ tıklamayla: Çalıştır, Sonlandır, Etkinleştir, Devre dışı bırak, Sil — tek bir görevde ya da bütün bir seçimde. Del da siler; önce gidecek olanları adlarıyla söyler.

\Microsoft\Windows altındaki sistem görevlerine yalnızca yönetici haklarıyla dokunulabilir: Meneaufile bu durumda bu haklarla yeniden ister, tüm seçim için tek bir kez, ve yükseltme reddedildiğinde bunu söyler.

Oluşturma, değiştirme

Yeni görev…, bir klasöre sağ tıklayınca ya da düğmenin menüsünde, iletişim kutusunu açar; bir göreve çift tıklamak da onu orada açar. Burada ayarlanır:

• görevin adı, klasörü ve açıklaması;
• ne çalıştırdığı: program ya da betik, bağımsız değişkenleri, başlayacağı klasör;
• ne zaman: bir kez, bir başlangıç saatinden itibaren X dakikada bir, günlük, haftalık — günleriyle —, oturum açıldığında, başlangıçta; gerektiği kadar tetikleyici;
• hesap — oturum açıkken kendi hesabınız; oturum kapalıyken de kendi hesabınız, zamanlayıcının sakladığı Windows parolanızla; ya da sistem hesabı — ve en yüksek ayrıcalıklar.

İletişim kutusunun yazamadığı bir tetikleyici — günlükteki bir olayda, yalnızca bir saat boyunca on beş dakikada bir — orada görünür ve olduğu gibi korunur. Windows'ta görev, özgün tanımının üzerine yeniden yazılır: koşulları, güç ayarları ve diğer eylemleri değişmez.

Bir Meneaufile işlemini zamanlama

Her akşam bir yedek, her sabah bir veritabanının dışa aktarımı: Meneaufile işlemleri zamanlanabilir. Zamanla…, onları zaten onaylayan iletişim kutularında bulunur:

• yedekleme ve eşitleme (F10, F11) — yön ve karşılaştırma kuralı korunur;
• kopyalama ve taşıma (F6, Ctrl+F6) ile sürükleyip bırakma;
• sıkıştırma (F9) — arşiv her çalışmanın tarihini alır, iş-2026-10-03.zip, ve bir önceki günün arşivinin yerine asla geçmez;
• bir veritabanının ya da tablonun dışa aktarımı: sağ tıklamayla Dışa aktarmayı zamanla….

İletişim kutusu ne yapılacağını söyler, sonra ne zaman — bir görevle aynı tetikleyiciler — ve hangi hesapla diye sorar. Bir sorunun karara bağlayacağı şey önceden belirlenir: çakışma ilkesi burada seçilir ve kimseye soru sorulmaz. Görev, zamanlayıcının \Meneaufile klasörüne yerleşir; saatini değiştirmek ya da onu silmek için gidilecek yer orasıdır.

Görev tetiklendiğinde:

• Bir Meneaufile penceresi açıksa: işlem, sanki elle başlatılmış gibi onun kuyruğuna girer.
• Pencere yok ama oturum açıksa: işlem için bir pencere açılır ve açık kalır.
• Oturum kapalıysa — “oturum kapalıyken de” ya da sistem hesabı —: işlem pencere olmadan yapılır. Sistem hesabı ne ağ paylaşımlarını ne de kayıtlı parolaları görür: yerel dosyalar için uygundur.

Bir sistem bildirimi nasıl bittiğini söyler, günlük bunu kaydeder ve görevin son sonucu bunu saklar: başarılı için 0, hatalarla tamamlanan için 2, başarısızlık için 1. Ana parolayla korunan bir kaynak ya da hedef, oturum kapalıyken yedeklenmez: onu yazacak kimse orada olmazdı. Linux'ta işlem, oturum açıkken çalışacak şekilde zamanlanır.

Linux'ta

Üç klasör: systemd, sistemin zamanlayıcıları; systemd-user, kullanıcınınkiler; crontab, kullanıcının crontab'ı. Yeni bir görev kullanıcı zamanlayıcısı olarak yazılır — ~/.config/systemd/user içinde bir .service ve bir .timer —, ya da oraya yerleştirilirse crontab'a. Sistem hesabında /etc/systemd/system içine gider ve PolicyKit parolayı sorar.

Crontab'da bir Meneaufile görevi, satırlarının üstündeki # meneaufile: ad yorumuyla adlandırılır; elle yazılmış satırlar programlarının adıyla görünür ve oldukları yerde kalır. Bir paketin systemd'ye koyduğu şey devre dışı bırakılabilir ama silinmez: paketin bir sonraki güncellemesi onu geri koyardı.

REG — Kayıt Defteri

REG Windows Kayıt Defteri: sistemin ve programların ayarları, anahtarlar ve değerler halinde düzenlenmiş.

Gezinme

Kökte beş kovan bulunur: HKEY_CLASSES_ROOT, HKEY_CURRENT_USER, HKEY_LOCAL_MACHINE, HKEY_USERS ve HKEY_CURRENT_CONFIG. Anahtarlar klasör gibi açılır; bir anahtarın değerleri onun satırlarıdır ve Kayıt Defteri Düzenleyicisi'ndeki gibi adlarıyla, türleriyle — REG_SZ, REG_DWORD… — ve verileriyle görünür. Adsız değer “(Varsayılan)” olarak gösterilir.

Yolu kopyala, Kayıt Defteri Düzenleyicisi'nin adres çubuğunun yeniden okuyabileceği biçimde HKEY_CURRENT_USER\Software\… verir. Düzenleyicinin kendisi de el altındadır, düğmenin menüsünde.

Modül yalnızca Windows'ta vardır.

Düzenleme

Bir değere çift tıklamak ya da Enter tuşu, değeri türüne uygun iletişim kutusunda açar:

• bir dize ya da %VARIABLES% ifadeleri okunurken genişletilen genişletilebilir bir dize;
• çok dizeli değer, her satıra bir dize;
• onaltılık ya da ondalık olarak bir 32 veya 64 bit değer;
• onaltılık baytlar halinde bir ikili değer — ve iletişim kutusunun tanımadığı, kendi türünü koruyan her tür.

Insert açık anahtarda bir değer, Shift+Insert bir anahtar oluşturur; F2 bir anahtarı ya da değeri yeniden adlandırır; Del siler; önce gidecek olanları adlarıyla söyler. Bir anahtar alt anahtarları ve değerleriyle birlikte gider ve hiçbir şey Geri Dönüşüm Kutusu'ndan geçmez: geri koyabilmek isteyeceğiniz şeyi önce dışa aktarın.

Windows'un reddettikleri — çoğu zaman HKEY_LOCAL_MACHINE — yönetici haklarıyla yeniden istenir, tüm seçim için tek bir kez.

Dışa aktarma, içe aktarma

Bir anahtarı bir dosya bölmesine sürüklemek ya da F6 ile diğer bölmeye kopyalamak bir .reg dosyası yazar — her anahtar için bir tane, alt anahtarlar dahil, Kayıt Defteri Düzenleyicisi biçiminde. Seçilen değerler, adı sorulan tek bir dosyada bir araya gelir.

Tersine, Kayıt Defteri'ne bırakılan bir .reg dosyası onaydan sonra içe aktarılır: açık anahtar hangisi olursa olsun belirttiği konumlara yazar ve tamamı okunamayan bir dosya hiç uygulanmaz.

DB — Veritabanları

DB MySQL, MariaDB ve PostgreSQL: sunucu, veritabanları, tablolar, satırlar — hepsi klasör gibi gezilir ve düzenlenir.

Bir bağlantı tanımlama

Motor, ana bilgisayar, bağlantı noktası, kullanıcı, parola ve isteğe bağlı bir varsayılan veritabanı: o olmadan sunucu yönetim veritabanında açılır. Durumunu okumak için bir Windows hizmeti adlandırılabilir ve Meneaufile onu bulduğunda kendiliğinden doldurur.

Adlandırılan hizmet iki yerden tek tıklamayla bulunur: bağlantının menüsündeki “Hizmetin konumunu aç” ve hizmeti kapalı bir veritabanına girildiğinde hatanın altında — bağlantı reddedilmiş, düğme SRV'ye, hizmetin kendisine, yeniden başlatıldığı yere götürür. Bu olmadan çıkmak, satırı yeniden bulmak ve menüsünden geçmek gerekiyordu.

Motor, NET'teki bir kaydın türü gibi kendi simgesini taşır: satırda tanıyacağınız olanı kutuda seçersiniz.

Dolaşma

Sunucu → veritabanları → tablolar → satırlar. F12 bir tablonun verileri ile yapısı arasında geçiş yapar. Bir veritabanı en başta bulunması için sabitlenebilir.

Sunucu kendi görünümlerini de taşır: hesaplar, çalışan sorgular, sunucu durumu, sunucu ayarları, yordamlar. Salt okunurdur; eylemleri sağ tık menüsündedir — bir parolayı değiştirmek, bir değişkeni ayarlamak, bir süreci sonlandırmak.

Satırlar

• Satırı düzenle: bir kayıt, birincil anahtar belirtilmiş. Birincil anahtarı olmayan bir tablo düzenlemeyi reddeder — orada bir satır tanımlanamaz ve onu değiştirmek başkalarına dokunurdu.
• Alan ara: sekiz sütundan itibaren form bir aramayla açılır. Adın birkaç harfi yalnızca o adı taşıyan alanları bırakır ve Enter imleci ilkine koyar. Aramanın gizlediği bir alan, içine yazılanı korur.
• Tarih, saat veya tarih-saat alanının iki düğmesi vardır: takvim ve şu anı saniyesine kadar yazan Şimdi.
• Satır ekle, satırı JSON olarak kopyala, satırları panoya kopyala.
• Bir alan, kaydı açmadan tek hamlede tek başına kopyalanır.

Yapı

Alanlar; türleri, karşılaştırma kuralları, varsayılan değerleri, öznitelikleri, açıklamalarıyla; dizinler türleri (birincil anahtar, benzersiz, dizin) ve yöntemleriyle. Bir alan başa, sona veya başka bir alandan sonra eklenir — PostgreSQL ise her zaman tablonun sonuna ekler ve bunu söyler.

Bir tür seçici, motorun türlerini aileye göre düzenler: tamsayılar, ondalıklar, metin, tarih ve saatler, ikili. Yazarak süzülürler.

Bir tabloyu boşaltmak (truncate) tüm satırlarını siler, tabloyu korur ve otomatik artışı sıfıra döndürür. Bir sunucuda çöp kutusu yoktur: bu önceden söylenir.

İlişki şeması

“İlişki şeması” tabloları ve aralarındaki bağlantıları çizer.

• Bir tabloyu çizime yerleştirmek için soldaki listeden bırakırsınız; çizimin dışına sürükleyerek ya da sağ tıklamasıyla kaldırırsınız.
• Bir bağlantı çizmek için bir alanı başka bir tablonunkine doğru çekersiniz. Bu salt görseldir: sunucuya dokunulmaz.
• “Tümünü göster” bütünü çerçeveler; tekerlek büyütür ve küçültür; bir süzgeç bir tabloyu adıyla bulur.
• Yerleşim kaydedilir: çizim bırakıldığı gibi kalır.
• “Görüntü olarak dışa aktar” çizimi başka bir bölmenin klasörüne yazar — yoksa Meneaufile bunu rastgele bir yere yazmak yerine söyler. “Bulunduğu yerde aç” sonra oraya götürür.

Bir klasöre dışa aktarma

Bir tablonun baytı yoktur: bir dosya gibi kopyalanmaz. Diskte ondan elde edilen bir SQL dışa aktarımıdır.

• Bir klasör gösteren bir bölmeye F6 ya da hangi görünüme bırakılacağını soran “Yapıyla birlikte dışa aktar”: tablo başına bir .sql dosyası.
• Tüm bir veritabanında dışa aktarma tüm tablolarını dolaşır, durdurulabilen bir ilerleme kutusu altında. Son ileti yazılan dosyaları adlandırır; bir hata durduğu tabloyu adlandırır — “veritabanının bir kısmı eksik” ancak yeniden oynatırken, çok geç, görülürdü.
• Seçilen satırlarda dışa aktarma, adı sorulan bir dosyaya — tablonunki önerilir — o kadar INSERT yazar. Birden çok tabloyu okuyan bir sorgudan gelen satırlar reddedilir: hiçbir şey onların nereye yeniden ekleneceğini söylemezdi.
• Bir tabloya ya da veritabanına sağ tıklayınca Dışa aktarmayı zamanla…, onu düzenli bir yedeklemeye dönüştürür: her çalışma tarihli dosyalar yazar, clients-2026-10-03.sql. Bkz. Bir işlemi zamanlama.

İçe aktarma, klonlama

• Bir veritabanına bir .sql bırakmak onu, dosyayı ve veritabanını adlandıran bir sorudan sonra yeniden oynatır. Tek bir dosya ve bir .sql: başka her bırakma tek sözcükle reddedilir. Sunucu düzeyinde hiçbir şey nereye yeniden oynatılacağını söylemezdi — bir veritabanı gerekir.
• Veritabanını klonla aynı sunucuda yeni bir veritabanı oluşturur ve tabloları oraya kopyalar. Yolda durdurulursa klon eksik kalır ve Meneaufile bunu söyler.
• Bir veritabanına dışa aktarım hiçbir yere varmaz: bir diski hedefler. Bu söylenir; yoksa dosyanın yazıldığı sanılırdı.

Sorgular

Bir SQL sorgusu açık veritabanına yazılır ve Ctrl+Enter ile gider. Son sorgular önerilir. Sonuç başka bir liste gibidir: sıralanır, seçilir, dışa aktarılır.

SQL günlüğü gönderilen her şeyi etkilenen satır sayısıyla birlikte saklar. Kopyalanır, boşaltılır.

İki tabloyu karşılaştırma

İki tablo üzerinde F8 onların yapılarını karşılaştırır: bayt olmadığından, karşı karşıya gelen alanlar ve dizinlerdir. Bkz. Karşılaştırma.

Kaldır

Bir bağlantıyı kaldırmak onu parolasıyla birlikte listeden çıkarır. Sunucuya dokunulmaz.

MAIL — Posta

MAIL IMAP ve POP3 posta kutuları klasör gibi gezilir: kutu başına bir klasör, ileti başına bir dosya.

Bir hesap tanımlama

Adres, görünen ad, protokol — IMAP klasörleri sunucuda bırakır, POP3 tek bir liste indirir — ve şifreleme: baştan TLS, sonradan STARTTLS ya da hiçbiri. Gönderme (SMTP) kendi bölümüne sahiptir; boş bırakılırsa okuma hesabını kullanır.

Büyük sağlayıcılar

Fransa'da en yaygın e-posta hizmetlerinin ayarları, bu bağlantı noktalarında hepsi baştan TLS ile. Aksi belirtilmedikçe hesap tam adrestir; parola e-posta hizmetinin parolasıdır — Gmail, Yahoo ve iCloud'da ise hesabın güvenlik ayarlarında üretilen bir uygulama parolası, olağan parola yazılımlara orada reddedildiği için.

Bir sağlayıcı tercih ettiğinde STARTTLS bağlantı noktaları: IMAP için 143, POP3 için 110, SMTP için 587. Gmail'de IMAP, e-posta hizmetinin ayarlarında etkinleştirilmeli ve uygulama parolası üretilmeden önce iki adımlı doğrulama kurulu olmalıdır. Outlook.com, Hotmail ve Live artık yalnızca Meneaufile'in konuşmadığı “modern” bir kimlik doğrulamayı (OAuth) kabul eder: tek başına parola orada reddedilir. Meneaufile parolayla kimlik doğrular — AUTHENTICATE PLAIN veya LOGIN —, her zaman şifreleme altında.

Okuma

Bir ileti F3 ile bir dosya gibi açılır. Ekler satırlardır: geri kalan her şey gibi bir bölmeye kopyalanırlar. Sütunlar durumu söyler — okunmadı, yanıtlandı, işaretli, taslak, ek —, ve “Okundu olarak işaretle” ya da “Okunmadı olarak işaretle” onu değiştirir.

İleti beyaz kâğıt üzerinde okunur, tema ne olursa olsun — koyu ya da açık: açık bir tema yüzeyini seçilen tondan alır ve posta pembe ya da soluk mavi üzerinde okunurdu. Yalnızca metin olan bir ileti, bir web postasında olduğu gibi sabit aralıklı yazı tipini korur ve satır kaydırır: uzun satırlar sağdan taşmak yerine kutuya sığar ve göndericinin satır sonları olduğu gibi kalır. Düz yazıyla yazılmış bir adres tıklanır — http:// veya https://, başka hiçbir şey: bir noktadan adres tahmin etmek, anılan her dosya adını bir bağlantıya çevirirdi. Cümleyi bitiren nokta cümlede kalır.

Yazma

“Yeni ileti…”, “Yanıtla”, “Tümünü yanıtla”, “İlet”: alıcılar, bilgi, konu, gövde, ekler. Gönderme sunucusu olmayan bir hesap bunu söyler — ondan yazmak için bir tane tanımlamak gerekir.

Üç hareket okuma kutusunun içindedir, sağ üstte ve bir satırın sağ tıklamasında. “Yanıtla” yalnızca göndericiye yazar, “Tümünü yanıtla” diğer alıcıları da ekler. Yanıtlamak okumayı kapatır ve yazmayı açar, alıntı dahil.

Bu sırada olanlar

Beş dakikada bir Meneaufile sunuculardan bekleyenleri yeniden ister ve MAIL düğmesi rozet olarak okunmamış ileti sayısını taşır. Hiçbir şey indirilmez: istenen hesaplardır, klasör başına birkaç bayt. Çöp kutusu, istenmeyenler, taslaklar ve gönderilenler buna girmez.

Üzerine gelmek hangi kutunun beklediğini söyler: önce toplam, rozetin taşıdığı, sonra hesap başına bir satır. Dört kutuyla “12” hangisinin açılacağını söylemiyordu. Tek kutu tek satırını korur ve yanıt vermeyen hesabın satırı yoktur — sıfır “seni hiçbir şey beklemiyor” derdi; tam da bilinmeyen budur.

F5 beş dakikayı beklemez. Postada yenilemek, hesabın klasörlerini, taşıdıkları okunmamışları ve toplamlarını sunucudan yeniden ister: rozet, klasörlerin sayıları ve liste hemen uyumlu hale gelir. Bu olmadan hepsi bir kez alınıp öyle saklanıyordu ve yalnızca bir sonraki yoklama onları düzeltiyordu — kutunun önünde yenilenirdi ve hiçbir şey kıpırdamazdı.

Kasa kapalıyken bekçi susar: hesapların parolaları orada uyur ve o kapıyı uyandırmak bir zamanlayıcının işi değildir.

Bir klasörün sütunları

Konu, gönderen, Tarih, boyut, durum, tanımlayıcı. Tarih, göndericinin bildirdiği tarihtir: tüm istemcilerin gösterdiği odur ve sıralama sunucuda yapılır.

İki sütun daha sütunlar menüsünden istenir; bir bölmeye zaten yedi sütun zor sığtığı için varsayılan olarak gizlidir:

• Alındı: sunucunun onu aldığı an. İki tarih genellikle bir saniye farklıdır, bir aktarıcı gecikince üç gün, karşıdaki saat bozukken yirmi yıl.
• Okundu: sizin onu okuduğunuz an. Protokol bunu söylemez — bir iletinin okunduğunu bilir, ne zaman olduğunu asla —, dolayısıyla bayrağı koyduğu anda onu Meneaufile koyar. Başka yerde, web postasında ya da telefonda okunan bir ileti bu yüzden okunmuş ve tarihsiz gelir: uydurma bir tarihten daha dürüsttür. Tarih iletilerin yanında, lu.json içinde durur: bir USB bellekte iletilerle birlikte yolculuk eder.

Bir hesabın parolasını yeniden bulma

Hesap listesi asla bir parola vermez. Onu yeniden okumak için — bir telefonu, başka bir uygulamayı yeniden yapılandırırken —, hesabı NET listesine kopyalarsınız: üzerine getirilmiş bir görünüme F6 ya da sürükleme. Kayıt hesabın adını, kullanıcı adını, okuma sunucusunun adresini, açıklama olarak gönderme sunucusunu ve parolayı taşır.

Karşıda açık olan düzenleme klasörüne, listenin köküne değil: sonra aranacağı yer orasıdır. Taşımak yapılmaz — hesabı listesinden çıkarıp kasaya koymak gerekirdi, oysa orada saklanan şey parolanın bir kopyasıdır; Ctrl+F6 sessizce kopyalamak yerine bunu söyler.

Sunucuda kalanlar

Bir hesabı kaldırmak onu listeden çıkarır, parolasıyla birlikte. Kutu ise sunucuda olduğu gibi kalır.

Ayarlar

Başlık çubuğundaki dişli ayarları açar. Bölümlere ayrılmıştır: görünüm, bölmeler, dosya listesi, hızlı erişim, araçlar, kasa, konum.

Orada bulunmayanlar

Çalışırken ayarlananlar: sütunların sırası “Sütunları seç” içinde düzenlenir, modüllerinki çekmecelerinde, grupların genişliği tutamaçlarında. Görüldüğü yerde yapılabilen bir ayarın bir kutuda işi yoktur.

• Bölme yerleşimi, bir bölmenin numarasına sağ tıklanarak ve Alt+1 ile Alt+0 arası tuşlarla seçilir — bkz. Bölmeler.
• PS modülünün yoklama hızı, görünümünün altında makinenin yüküne sağ tıklanarak değiştirilir.
• Kopyalamadan sonra çıkarma, hedef çıkarılabilir bir ortam olduğunda kopyalama kutusunda işaretlenir.

Tema

Üç seçenek: Sistem, Açık, Koyu. “Sistem” makinenin ayarını izler ve onunla birlikte yeniden başlatmadan değişir.

Vurgu rengi

Yedi ton, varsayılan olan başta. Tüm renk takımı bu tohumdan türetilir: düğmeler, çerçeveler, seçim, imleç.

Küçük bir liste, bir renk seçici değil: rastgele alınmış bir ton denenmemiş karşıtlıklar verir — vurgu olarak canlı bir sarı düğmelerin metnini okunmaz kılar. Bunlar açık temada beyazı taşıyacak kadar koyu ve koyu temada öne çıkacak kadar canlıdır.

Vurgunun renklendirmedikleri

Yoğun bir listenin arka planı açık temada düpedüz beyaz kalır. Material tüm paletini normalde seçilen renkle tonlar; yüzlerce satırda bu renkli perde yorar ve anlam taşıyan dosya türlerinin tonlarını bulandırır.

Dil

Yirmi beş dil, artı “Sistem dili”. Arayüz yeniden başlatmadan değişir.

Liste

• Liste yazı boyutu: satırlar ve simgeler onu izler.
• Sütunlar, sıraları ve genişlikleri — listenin kendisinde ayarlanır ve bu klasör için, benzer listeler için ya da hepsi için kaydedilir.

Araçlar

• Metin düzenleyici: F4'ün açtığı. “Bulunan ilki” ya da seçilmiş bir program — %1 işareti dosyanın yerini tutar; o yoksa sona eklenir.
• Kuyruğu aynı anda işle: uzun eylemlerin hepsi sırasını beklemek yerine gelir gelmez başlar. Bkz. Kuyruk.
• Her seferde ileti: bir kutunun tek seferde kaç ileti indirdiği; devamı en alta inildiğinde gelir. Bkz. MAIL.

Kasa

Kasanın ne kadar açık kaldığı: kapanışa kadar ya da birkaç dakika. Bu süreden sonra ana parola yeniden sorulur.

Yapılandırmanın konumu

Taşınabilir kip: yapılandırma normalde kullanıcı profilinin yanında yaşar. Yürütülebilir dosyanın yanına konan bir işaret onu orada yaşatır ve uygulama makinede hiçbir iz bırakmaz — anahtar dosyaları dahil ve bu kılavuz da onlarla birlikte.

Sınırları olan konular

Sınırları olan konular ve nedenleri.

• Görüntüleyici tek seferde altmış dört mebibayt okur; ötesinde dosyanın bir penceresini gösterir ve iki sınır başa ve sona götürür.
• Korumalı bir klasör tümüyle bellekten geçer: altmış dört megabaytın ötesinde Meneaufile çökmek yerine reddeder. Bu hareket belgeleri hedefler, bir disk kalıbını değil.
• Bir hizmet ağ üzerinden görülmez: uzak bir sunucunun durumu, ana bilgisayarının ping'e verdiği yanıttır, bir hizmetinki değil.
• Bir TeamViewer kimliğine ping atılamaz: bu şekilde bağlanmış bir makineyi izlemek için IP adresini vermek gerekir.
• Bir tablo bir dosya gibi kopyalanmaz: baytları yoktur. Diskte ondan elde edilen bir SQL dışa aktarımıdır — bkz. DB.
• Bir veritabanının başka bir veritabanına dışa aktarımı hiçbir yere varmaz: dışa aktarım bir diski hedefler. Bir veritabanını doldurmak için ona bir .sql yeniden oynatılır veya klonlanır.