Szukać

Pole na pasku tytułu szuka w wyświetlanym folderze i jego podfolderach. Przycisk po jego prawej otwiera opcje — tu wyszukiwanie staje się precyzyjne.

Dwa pola, jeden tekst

Wyszukiwanie pisze się w dwóch miejscach, a jest to ten sam tekst: w pasku tytułu i w pasku na dole listy panelu, tuż nad jego numerem. Co się wpisze w jednym, pojawia się w drugim, razem z kursorem — to nie kopia, to to samo pole pokazane dwa razy.

Dlaczego to na dole. Pole na pasku tytułu jest jedno i obsługuje panel aktywny: przed listą wyników czyta się to, czego się szuka, na drugim końcu okna, a nic nie mówi, który z dwóch paneli je niesie. Pasek na dole jest w panelu, który szuka.

Ctrl+F otwiera go i ustawia w nim kursor, gdziekolwiek się jest — także z innego pola, skąd właśnie się przychodzi: wpisuje się ścieżkę, potem szuka się w niej. Otwiera się też sam, gdy tylko wyszukiwanie trwa, a jego krzyżyk pozwala z niego wyjść jednym gestem — to wyjście myszą, tam gdzie Esc wymaga, by klawiatura była w polu.

Opcje wyszukiwania

Opcja	Co zmienia
Zawartość	Czytany jest każdy pasujący plik, a nie tylko jego nazwa: wyszukiwanie trwa dłużej.
Czytaj także tekst w PDF	Otwierany jest każdy pasujący PDF: jeszcze wolniej.
Wyrażenie regularne	Szukana nazwa staje się wzorcem.
Szukaj w nazwach plików / folderów	Dwa osobne pola wyboru: można celować tylko w foldery albo tylko w pliki.
Szukaj wewnątrz plików spakowanych	Archiwa są przy okazji otwierane.
Tylko programy	Bit wykonywania w systemie Linux, rozszerzenie w systemie Windows.
Głębokość	Wszystkie podfoldery albo liczba poziomów.
Zmodyfikowano między	Dwie daty, każda z nich opcjonalna.
Rozmiar	Jedna granica, w wybranej jednostce.
X plików, które są najbardziej…	Duże, małe, nowe lub stare: ile zachować, według jednego porządku naraz. Szukana nazwa staje się wtedy opcjonalna: tak znajduje się to, co zapełnia dysk, albo to, co zmieniło się wczoraj.

Każda zachowana opcja wyświetla się jako znaczek pod polem; usuwa się ją kliknięciem jej krzyżyka. „Wyczyść wszystko” usuwa wszystkie.

W trakcie wyszukiwania

Dół listy podaje przeglądany właśnie folder — cały dysk zajmuje dziesiątki sekund — a to, co już znaleziono, wyświetla się na bieżąco.

Zatrzymać, wyczyścić, wrócić

Zatrzymaj wyszukiwanie przerywa przeglądanie i zachowuje to, co znaleziono: lista zostaje, można w niej pracować.
Krzyżyk pola czyści wyszukiwanie: panel wraca do folderu, który pokazywał.
Esc opuszcza pole; ten sam krzyżyk albo „Wyzeruj filtr” przywraca całą listę.
Ostatnie wyszukiwania są proponowane po powrocie do pola.
Pole Zawartość zachowuje dziesięć ostatnich tekstów pod przyciskiem historii: komunikat o błędzie szuka się z folderu do folderu bez przepisywania.

Do czego nie wchodzi

Przeglądanie czasem kosztuje więcej niż to, czego się szuka. Wpis w NET otwierałby połączenie, konto w MAIL ściągałoby pięćset streszczeń, zapytanie w BDD by się wykonało: wyszukiwanie zatrzymuje się przed nimi, a wchodzi się do nich, by w nich szukać.

Nic nie jest przez to ukryte: te wiersze są nadal porównywane z zapytaniem i odnajduje się je po nazwie oraz po tym, co pokazują ich kolumny. Zaznaczenie ich wymusza przeglądanie — płaci się wtedy za połączenie tylko tych wpisów, które się wskazało.

Wynik otwiera się na swoim miejscu

„Otwórz w jego lokalizacji” prowadzi do folderu, który zawiera wynik, i wskazuje wiersz. To gest, który zamienia wyszukiwanie w punkt wyjścia.

Podręcznik Meneaufile, po polsku.