Polski

Kopia zapasowa i synchronizacja

Dwa gesty, by zgodzić dwa foldery, i to samo okno: Porównaj dwa panele. Pokazuje, co zamierza zrobić, zanim to zrobi.

Kopia zapasowa — F10

Tryb lustrzany: jeden panel decyduje. Reguła jest zapisana w oknie, otwartym tekstem: „Nadpisuję to, co się zmieniło, i usuwam to, co zbędne.” Na końcu kopia jest obrazem oryginału — także w tym, czego tam być nie powinno.

Ten, który decyduje, jest nazwany — „decyduje lewy panel” — a „Odwróć kierunek” zamienia go, nie opuszczając okna. To pierwsza rzecz do sprawdzenia: to jedyne ustawienie, które rozstrzyga o tym, co zostanie usunięte.

Synchronizacja — F11

Oba foldery spotykają się w połowie drogi, zamiast by jeden kasował drugi. Każda różnica niesie swój gest, a każdy gest można odznaczyć:

Podsumowanie liczy to, co zaznaczone: „42 działania, w tym 3 usunięcia”, a zakres jest przypomniany — „ograniczone do zaznaczonych”.

Co sprawia, że dwa pliki są takie same

W trybie lustrzanym dwa pola zmieniają pytanie zadawane każdej parze plików. Ich zaznaczenie ponawia porównanie: nie sortują listy, rozstrzygają o tym, co jest różnicą.

Data rozstrzyga o kierunku, nigdy o różnicy. Gdy dwa pliki uznano za różne, proponuje się zachować nowszy, niezależnie od reguły. Przy równej dacie nikt nie rozstrzyga: wiersz zostaje na Zostaw w spokoju i nosi adnotację inna zawartość, gdy wszystko się zgadza poza bajtami.

Zanim się zacznie

Ostatnie okno podaje liczby i nie ukrywa najgorszego: „120 zapisanych elementów i 3 usunięte na stałe — z pominięciem kosza”. To moment, by powiedzieć nie.

Co jeszcze mówi

Codziennie, bez myślenia o tym

Zaplanuj…, w tym samym oknie, robi z tej kopii zapasowej zadanie harmonogramu systemu: ustawiona tak jak okno, wraca o wyznaczonej godzinie, także po wylogowaniu. Zobacz Planowanie akcji.

Podręcznik Meneaufile, po polsku.