Kopia zapasowa i synchronizacja
Dwa gesty, by zgodzić dwa foldery, i to samo okno: Porównaj dwa panele. Pokazuje, co zamierza zrobić, zanim to zrobi.
Kopia zapasowa — F10
Tryb lustrzany: jeden panel decyduje. Reguła jest zapisana w oknie, otwartym tekstem: „Nadpisuję to, co się zmieniło, i usuwam to, co zbędne.” Na końcu kopia jest obrazem oryginału — także w tym, czego tam być nie powinno.
Ten, który decyduje, jest nazwany — „decyduje lewy panel” — a „Odwróć kierunek” zamienia go, nie opuszczając okna. To pierwsza rzecz do sprawdzenia: to jedyne ustawienie, które rozstrzyga o tym, co zostanie usunięte.
Synchronizacja — F11
Oba foldery spotykają się w połowie drogi, zamiast by jeden kasował drugi. Każda różnica niesie swój gest, a każdy gest można odznaczyć:
- Kopiuj w lewo / w prawo
- Usuń po lewej / po prawej
- Zostaw w spokoju — wiersz zostaje, nietknięty po obu stronach.
Podsumowanie liczy to, co zaznaczone: „42 działania, w tym 3 usunięcia”, a zakres jest przypomniany — „ograniczone do zaznaczonych”.
Co sprawia, że dwa pliki są takie same
W trybie lustrzanym dwa pola zmieniają pytanie zadawane każdej parze plików. Ich zaznaczenie ponawia porównanie: nie sortują listy, rozstrzygają o tym, co jest różnicą.
- Nic nie zaznaczone — data, potem rozmiar. Dwie sekundy tolerancji: FAT zaokrągla, a dwa woluminy nie mają tego samego zegara. Żaden bajt nie jest czytany.
- Ignoruj datę — sam rozmiar. Dla kopii, która straciła swoje daty: wysyłka FTP, przejście przez pendrive, przywrócenie. Bez tego wszystko uchodziło za różne przy każdej kopii zapasowej.
- Porównaj zawartość — bajty, i to tylko przy równym rozmiarze: dwa różne rozmiary rozdziela się, niczego nie czytając. Jedyny werdykt, który się nie myli, i jedyny, który kosztuje — oba pliki są czytane w całości. Data nie ma już nic do powiedzenia: pokazuje to pole powyżej.
Data rozstrzyga o kierunku, nigdy o różnicy. Gdy dwa pliki uznano za różne, proponuje się zachować nowszy, niezależnie od reguły. Przy równej dacie nikt nie rozstrzyga: wiersz zostaje na Zostaw w spokoju i nosi adnotację inna zawartość, gdy wszystko się zgadza poza bajtami.
Zanim się zacznie
Ostatnie okno podaje liczby i nie ukrywa najgorszego: „120 zapisanych elementów i 3 usunięte na stałe — z pominięciem kosza”. To moment, by powiedzieć nie.
Co jeszcze mówi
- Oba foldery są identyczne — nie ma nic do zrobienia, i to jest odpowiedź.
- Oba panele pokazują ten sam folder — gest nie ma sensu.
- 2 foldery nieczytelne, pozostawione nietknięte: to, czego nie udało się odczytać, nie jest przez to usuwane. Ślepe porównanie, które kasuje, to dokładnie to, czego kopia zapasowa robić nie powinna.
Codziennie, bez myślenia o tym
Zaplanuj…, w tym samym oknie, robi z tej kopii zapasowej zadanie harmonogramu systemu: ustawiona tak jak okno, wraca o wyznaczonej godzinie, także po wylogowaniu. Zobacz Planowanie akcji.
Podręcznik Meneaufile, po polsku.