PS — Procesy

PS Lista procesów, odczytywana z regulowaną częstotliwością.

Czytanie

Kolumny podają pamięć, użytkownika, wiersz poleceń.

Szukaj

Pole na pasku tytułu — „Szukaj w PS” — filtruje listę według wszystkiego, co w niej widać: nazwy, ale także wiersza poleceń i użytkownika. Enter uruchamia; lista dalej odczytuje się z własną częstotliwością, gdy filtr jest wyświetlony, a krzyżyk w polu przywraca całą listę.

Wykres wydajności

Prawy przycisk na przycisku PS otwiera Wykres wydajności — a wraz z nim listę: krzywa bez listy przed oczami mówiłaby, że coś się dzieje, nie mówiąc co.

Jedna krzywa naraz, wybierana przyciskami u góry: procesor, pamięć, dysk, sieć. Jeden dysk po drugim i jedna karta po drugiej, jak w menedżerze zadań — suma nic by nie powiedziała, bo jeden nasycony dysk i drugi w spoczynku dają razem pięćdziesiąt procent. Wartość ostatniego odczytu czyta się po prawej, a krzyżyk zamyka.

Wykres zachowuje sześćdziesiąt ostatnich odczytów. Przeciąga się linię oddzielającą go od listy, by go powiększyć, a ta wysokość jest zapamiętywana z sesji na sesję. Na starcie zamknięty: wykres kosztuje jeden odczyt na takt, a nikt o niego nie prosił, otwierając listę.

Częstotliwość odczytów

Na dole po prawej stronie widoku obciążenie maszyny: Procesor 47 % · Pamięć 43 % · 5 s. Ostatnia liczba to częstotliwość, a prawy przycisk na niej ją zmienia — 5, 10, 15, 30 lub 60 sekund. Bieżąca częstotliwość jest tam wytłuszczona, a wybór zapamiętywany.

Tam się ją ustawia i nigdzie indziej: czyta się ją, patrząc na obciążenie, i patrząc na nie, chce się ją zagęścić. Opuściła ustawienia z tego powodu — dwa miejsca na tę samą rzecz kończą się sprzecznością.

Działanie

• Ustaw priorytet.
• Kopiuj wiersz poleceń.
• Otwórz lokalizację pliku wykonywalnego — nieczytelny plik o tym mówi.
• Zakończ proces: o nic nie pyta, to, co nie jest zapisane, przepada. Okno o tym przypomina i liczy, ile procesów odejdzie.

Zobaczyć wszystkie procesy

Bez uprawnień administratora lista jest niepełna. „Uruchom ponownie jako administrator” uruchamia Meneaufile z podwyższonymi uprawnieniami — obecne okno się zamyka. Odmowa jest zgłaszana, a lista pozostaje niepełna, zamiast sprawiać wrażenie, że jest pełna.

„Otwórz Menedżera zadań Windows” pozostaje w zasięgu: Meneaufile nie udaje, że go zastępuje.

Podręcznik Meneaufile, po polsku.