MAIL — Poczta

MAIL Skrzynki pocztowe IMAP i POP3 przegląda się jak foldery: jeden folder na skrzynkę, jeden plik na wiadomość.

Zadeklarowanie konta

Adres, wyświetlana nazwa, protokół — IMAP zostawia foldery na serwerze, POP3 pobiera jedną listę — oraz szyfrowanie: TLS od razu, STARTTLS później albo żadne. Wysyłanie (SMTP) ma własną sekcję; pozostawiona pusta, przejmuje konto do odbioru.

Więksi dostawcy

Ustawienia najpopularniejszych poczt we Francji, wszystkie z TLS od razu na tych portach. Kontem jest pełny adres, o ile nie zaznaczono inaczej; hasło to hasło poczty — albo, w Gmailu, Yahoo i iCloud, hasło aplikacji wygenerowane w ustawieniach bezpieczeństwa konta, bo zwykłe hasło jest tam odrzucane dla programów.

Porty STARTTLS, gdy dostawca woli je: 143 dla IMAP, 110 dla POP3, 587 dla SMTP. W Gmailu IMAP musi być włączony w ustawieniach poczty, a weryfikacja dwuetapowa musi działać, zanim wygeneruje się hasło aplikacji. Outlook.com, Hotmail i Live akceptują już tylko uwierzytelnianie „nowoczesne” (OAuth), którego Meneaufile nie obsługuje: samo hasło jest tam odrzucane. Meneaufile uwierzytelnia się hasłem — AUTHENTICATE PLAIN lub LOGIN —, zawsze w ramach szyfrowania.

Czytanie

Wiadomość otwiera się klawiszem F3 jak plik. Załączniki to wiersze: kopiuje się je do panelu jak resztę. Kolumny mówią o stanie — nieprzeczytana, odpowiedziano, oznaczona, wersja robocza, załącznik —, a „Oznacz jako przeczytaną” lub „nieprzeczytaną” go zmienia.

Wiadomość czyta się na białym papierze, niezależnie od motywu — ciemnego czy jasnego: jasny motyw czerpie swoją powierzchnię z wybranej barwy, a poczta czytałaby się na różowym lub bladoniebieskim tle. Wiadomość w samym tekście zachowuje stałą szerokość znaków, jak w poczcie internetowej, i się zawija: długie wiersze mieszczą się w oknie, zamiast wychodzić poza prawą krawędź, a łamanie wierszy nadawcy pozostaje jego własne. Adres wpisany w całości można kliknąć — http:// lub https:// i nic więcej: odgadywanie adresu na podstawie kropki zamieniłoby w łącze każdą wymienioną nazwę pliku. Kropka kończąca zdanie zostaje przy zdaniu.

Pisanie

„Nowa wiadomość…”, „Odpowiedz”, „Odpowiedz wszystkim”, „Przekaż dalej”: adresaci, kopia, temat, treść, załączniki. Konto bez serwera wysyłania o tym mówi — trzeba go zadeklarować, by pisać z tego konta.

Te trzy gesty są w oknie czytania, w prawym górnym rogu, i pod prawym przyciskiem wiersza. „Odpowiedz” pisze do samego nadawcy, „Odpowiedz wszystkim” dodaje pozostałych adresatów. Odpowiedź zamyka czytanie i otwiera pisanie, wraz z cytatem.

Co się dzieje w tym czasie

Co pięć minut Meneaufile ponownie pyta serwery, co czeka, a przycisk MAIL niesie liczbę nieprzeczytanych wiadomości na znaczku. Nic nie jest pobierane: pyta się o liczniki, kilka bajtów na folder. Kosz, spam, wersje robocze i wysłane w tym nie uczestniczą.

Najechanie mówi, która skrzynka czeka: najpierw suma, ta, którą niesie znaczek, potem jeden wiersz na konto. Przy czterech skrzynkach „12” nie mówiło, którą otworzyć. Jedna skrzynka zachowuje swój jedyny wiersz, a konto, które nie odpowiedziało, nie ma wiersza — zero mówiłoby „nic na Ciebie nie czeka”, czego akurat o nim nie wiadomo.

F5 nie czeka tych pięciu minut. Odświeżenie w poczcie ponownie pyta serwer o foldery konta, o to, ile mają nieprzeczytanych, i o ich sumę: znaczek, liczby przy folderach i lista zgadzają się od razu. Bez tego były zapamiętywane raz na zawsze, a dopiero następne pobranie stawiało je na nogi — odświeżało się przed swoją skrzynką, a nic się nie ruszało.

Gdy sejf jest zamknięty, obserwator milczy: hasła kont tam śpią i nie zegar ma budzić te drzwi.

Kolumny folderu

Temat, nadawca, Data, rozmiar, stan, identyfikator. Data to ta, którą zapowiada nadawca: to ją pokazują wszyscy klienci, a sortowanie odbywa się po stronie serwera.

Dwie kolumny więcej włącza się w menu kolumn, domyślnie ukryte, bo siedem kolumn już i tak źle mieści się w panelu:

• Odebrano: kiedy odebrał ją serwer. Obie daty zwykle różnią się o sekundę, o trzy dni, gdy przekaźnik się ociągał, i o dwadzieścia lat, gdy zegar po drugiej stronie jest rozregulowany.
• Przeczytano: kiedy Ty ją przeczytałeś. Protokół tego nie mówi — wie, że wiadomość jest przeczytana, nigdy kiedy — więc to Meneaufile ją zapisuje, w chwili, gdy ustawia flagę. Wiadomość przeczytana gdzie indziej, w poczcie internetowej lub na telefonie, przychodzi więc jako przeczytana i bez daty: to uczciwsze niż data zmyślona. Zapisuje się ją obok wiadomości, w pliku lu.json: na pendrive podróżuje razem z nimi.

Odzyskanie hasła konta

Lista kont nigdy nie zwraca hasła. Aby je odczytać ponownie — skonfigurować telefon, inną aplikację — kopiuje się konto na listę NET: F6 do widoku otwartego na niej albo przeciągnięcie. Wpis nosi nazwę konta, login, adres serwera odbioru, serwer wysyłania w komentarzu i hasło.

Do folderu porządkującego otwartego naprzeciwko, a nie do korzenia listy: tam szuka się go potem. Przenoszenie nie jest możliwe — trzeba by zdjąć konto z jego listy, by położyć je w sejfie, a to, co się tam odkłada, to duplikat hasła; Ctrl+F6 o tym mówi, zamiast kopiować po cichu.

Co zostaje na serwerze

Usunięcie konta zdejmuje je z listy, razem z jego hasłem. Skrzynka pozostaje nietknięta na serwerze.

Podręcznik Meneaufile, po polsku.